Kvinneforening og RTC

Eg har igrunn alltid lurt på kva ein gjer på kvinneforening. I går stod "stor kvinneforening" på programmet her på kjerka. Så då var det å hoppe i det. Både eg og programmet vart teke godt imot av dei godt vaksne damene, for det må dei jo seiast å vere - frå over 70 - 94 år. Ein herleg gjeng oppegåande damer, leia av ei sprek 94år gamal bergenser. Gunn Kristin og eg drog ned gjennomsnittsalderen. Forutan det vanlege at leiaren ønsker velkomen og oppdaterer status på seg sjølv og andre frå kolonien som ikkje er til stades, i tillegg til å dele avisutklipp el.a. med kvarandre, saker og ting dei er uroa for, er det litt program som dei tilsette står for. Det kan igrunn vere alt mogleg, konkurransar, allsong, framvisning el.l. Denne gangen vart eg utfordra på å finne på noko og kva var vel då meir naturleg enn å fortelle litt om sjøforsvaret? Korleis det ville bli motteke hadde eg inga aning om, eg visste berre at min kreativitet når det gjeld å kome på program er noko avgrensa. Vha alles kjære power point snekra eg saman ein presentasjon med oppdatering om marinen og KV sine oppgåver og farty (sjølvsagt med fokus på MARLOG og MTBv), fortalte om min jobb, LATHAM-operasjonen (http://www.searchforamundsen.com) og viste bilete. Det vart faktisk teke godt imot av damene og dei spurte både om det eine og det andre, frå LATHAM/Roald Amundsen til undervisning til sjøs.Mao: ein suksess. Kult. Eg liker desse damene :) I tillegg var det så flott å sjå korleis dei hjelper og støtter kvarandre i utfordringane i livet. Husmora stilte med eplekake. Med songbøker på bordet vart det også litt allsong.

I går kveld var eg med på RTC-møte. Nesten same kor ein er i verda har ein eit nettverk, der ein vert ønskt velkomen til å vere med på møte. Klubben hadde igrunn sommarferie frå vanleg program, men dei samla seg i uformelle møtelokale på "Brauhaus" for å diskuterte sosialaksjon. Etter møtet gjekk vi vidare til ein annan pub med uteservering og vi sat og prata. God stemning. Stemninga dalte svært tydeleg då dei spurte kva eg jobba med i marinen, for det hadde eg sagt under presentasjonen. Då det kom fram vart det heilt stille. Søren eg blir så forbanna. Det skal seiast at stemninga tok seg opp att etter kvart då eg sa eg var vant med at slikt skjer og kva eg tykkjer om det, og dei fekk svar på nokre spm, og då vart tonen lausare att.
Og dette er ikkje første gangen. Kvifor skal det vere så vanskeleg for folk å skjøne at ein er eit heilt vanleg menneske, teke ei heilt vanleg utdanning ved eit heilt normalt universitet, men valgt ein jobb som mange diverre tenkjer på med massevis av fordommar, dels av uvitenhet og dels grunna enkeltes merkelege framferd og uttrykk gjennom historia (dei finst for så vidt enno). Eg forstår det jo på eit vis, sat sjølv med mange av dei same fordomane sjølv for nokre år tilbake. Men så møtte eg jo ein haug slike på runden med TSN, fekk nytt perspektiv på det heile. Ein er ikkje nødvendigvis meir from eller sterkare i trua enn andre normale statskirkemedlemmer, men fann ut at det gjekk an å ha dette yrket likevel. Og ja: ingen nektar meg å drikke alkohol, eg kan ha kjæreste (tenk at nokon kan spør om det???), eg lever i same verd som alle andre. Lurer på kor lenge eg gidder dette her. Er det verdt det? Er mykje anna eg og gjerne skulle studert, t.d. russisk eller ingeniør. Merker at det frister. Det dumme er berre at eg liker jobben min. Skulle berre ønske folk flest forstod at ein er eit heilt normalt menneske.

Tilbake til Hamburg. Kvelden i går vart vellukka. RTC er ein fin ting.
I dag luktar det kjempegodt her. Husmor Alfhild har baka prinsessekake. Ulempa med runde kaker er at det ikkje er sånn kant rundt som ein kan prøvesmake... difor: heia langpannekaker!
I stad var eg nedom den norske seglbåten. Om litt skal eg på heimebesøk til ei eldre norsk dame i byen.

Til slutt: biletet frå havna tysdag.

å kjenne seg heime

S1 richtung Blankenese, € 2,70. Det må vere rett ja, og stoppen: Landungsbrücken. Godt nøgd med at eg kjente det att. Tok rett nok feil trapp ned til gata, men det gjorde eg fleire gongar i fjor og. REWE var der den skulle vere og varekorga vart fyllt med frukt, grønt, kjøt, krydder (som luktar rart), mjølk, havregryn, quarkspeise og frosne bær. Og sjokolade, sjølvsagt, det rekna eg med ikkje var naudsynt å nemne. Einaste som uroa "rutinen"/planen, var at dei var tomme for pakken med miksa bær, så då vart det blåbær. Inne på kjerka møtte eg fleire kjentfolk, både kollegaer og fastbuande (naja, ikkje på kjerka, men i byen) som også hugsa namnet mitt. Biletet av Kinnakyrkja heng her framleis. Den første eg møtte var ein sunnfjording, husmorvikaren, som sa noko om "i tjømda". Det syns eg var gøy :) Ikkje verst å møte på ein sunnfjording som den første eg møter. På spaserturen nedover gata for å ta ein kikk på båtane i nærleiken, kjentes det som det var i forgårs eg gjekk her sist. I stad var eg innom frisøren for å høyre om han kunne hjelpe meg bli kvitt fugleskremselet på hodet, og jammen så hugsa han meg, smilte og sa: "Ah, Du bist es", då han såg meg i døra, før vi eigentleg hadde helst. Hyggeleg det. Var der ein gang i fjor og. Eg er altså i Hamburg, tilbake i eitparvekersvikariat som i fjor, og eg kjenner meg heime.
Hamburg er fint.
Det som manglar i dette stroket er "die Kneipe um die Ecke", men den var der heller ikkje sist. Greidde meg utan då, greier meg utan no. Stroket her er portugisisk/spansk, med gaterestaurantar heile vegen, kun avbrote av danskane, norske vaflar, finnane og svenske "bullar". Elva går rett nedanfor her, og det er ein fin spasertur langs brygga med diverse turistbåtar og privatbåtar, slepebåtar og restaurantar. Det låg jammen ein seglbåt med norsk flagg der og. I går kveld slo eg følge med to svenske pilotar til ein beachbar, dvs opp ei trapp frå brygga hadde dei fylt eit område med sand, palmar og solstolar og bar med noko godt å drikke. I dag har eg eigentleg fri, men nytta høvet til å bli med Gunn Kristin på båtbesøk (må kople om frå "fartøy" til "båt" no) for å friske opp att køyring på havn og ikkje minst neue umleitungen.

I kveld er det fotball. Nordiske unge vaksne, supplert av vaksne og tyskarar, møtes kvar tysdag. Klok av skade held eg meg unna (solid krasj med svær tysker i fjor), men mest grunna kneet som vart skadd på idrettsdagen 15. mai og framleis gjer veldig vondt (har i dag teke steget og bestilt legetime til eg kjem tilbake til Noreg).

Veit ikkje om eg nemnde biletet i fjor, men noko av det første eg såg då eg kom hit første gangen, relativt ferskordinert frå Kinn, var eit måleri av Kinnakyrkja, inne i leseværelset her. Typisk målt frå inngangen mot lektoriet. Dei som sat der då var overraska over at eg visste kor det var frå, dei hadde tenkt det kanskje var fantasi, så då fekk vi klarhet i det.

Elles har eg lyst til å dedisere dette bloginnlegget til min fantastiske veninne Kristin som vart ordinert 21. juni, til stillinga som sokneprest i Eid. Til lukke! Kjekt å vere til stades.
(I mangel på bokprosjekt, så får det duge med blogdedisering.)

God sommar!

T
vikar-sjømannsprest? Sjømanns-vikarprest? sjømannsprest-vikar?
Samma det. Her er eg og skal vere nokre julidagar.

nokre glimt frå kysten

mange tilnærma like bilete er resultat av eksperimentering med kamera

Vi er heldige som har ei så flott kystlinje!

indiaca

Sidan fleire har spurt kva indiaca er, legg eg her ut eit bilete av nettopp ein indiaca. (den gamle og ein ny som kom i posten frå Tyskland for litt sidan (Vielen Dank, Jan :) ) )

På TT04 i Haugesund vart underteikna og mange andre introdusert for denne idretten. Kort fortalt kan det kanskje seiast å vere ein mellomting mellom badminton og volleyball. Denne tingen kan du slå over eit nett (med volleyball-reglar) eller berre til kvarandre. Sandvolleyballbane er ideelt. Sjølv har eg meir sansen for indiaca enn volleyball, då eg tykkjer det er lettare og mindre vondt :)

litt meir om indiaca: http://kfuk-kfum.no/artikkel26/side32

handarbeid

Inspirert av fleire veninner med "hobbyblog", kjem her eit innlegg om diverse handarbeidsprosjekt.
Mi veninne Kjersti har inspirert meg til å prøve nye handarbeidsteknikkar. M.a. introduserte ho meg for gimping etter påske. Det resulterte først i det grå skjerfet i mohair kitten der remsene er fletta saman, før eg seinare fulgte opp med ei anna samanhekling som liksom skal bli nokre bølgjer.

På det kvite kom mønsteret greitt fram, men der var tolmodet mitt litt for kort, så sjalet er kort og ligg no på vent i forhold til kva eg gjer med det vidare. Prøvde seinare på det same (det brune), men mønsteret kjem ikkje så godt fram der. Lurer på om det hadde vore betre om eg brukte tjukkare tråd. Laga og nokre fleire med den første fletteteknikken og i digg garn frå Karstadt i Hamburg. Likte gimping. Det går relativt fort og greitt å ta med seg, og begge deler passar meg fint.




Det blå skjerfet er hekla med to typar garn. Har ikkje strikka på mange-mange år, men det gjekk heilt greitt - kunne sjølvsagt vore jamnare. Strikka og eit tilsvarande i brunt, men med berre ein type garn og dermed luftigare.

På fritidsordninga på barneskulen lærte vi perling, m.a. stjerner og 17.-mai-brosjer. Fekk lyst til å prøve det att, med resultat som følgjer. (trådane er ikkje festa ordentleg enno...)




Hua er bruk av restegarn, hekla etter ei hue Tove hekla til meg. Liker hekling med tjukk nål :)

Tøflane er frå ei oppskrift av noko eldre dato. Enkelt og greitt. (Dei ser ikkje like rare ut når dei er på foten. Hekla 6 - 7 par (sjølvsagt er begge tøflane i para like)


Det siste nye er påfuglhekling. Kom over ei oppskrift i eit juleoppskriftshefte og ønskte prøve. Trur eg like gjerne kunne bytt om lengd og breidd. (dette er på langt nær ferdig... men bileta er av byrjinga. Skal sjølvsagt bli større :) )


så sånn er det.

meisterskap!

jippi:

http://www.firdaposten.no/lokalnytt/article4037608.ece

T

å knuse Nidarosdomen

GODT NYTT ÅR!



(dette biletet er frå tenning av julegrana utanfor hovudporten på Haakonsvern)

19.12. dimmiterte eg frå førstegangstenesta og gjekk over på engasjement/kontrakt. Skal igrunn gjere det same som før, men med høgare løn og pensjonspoeng. Hyggeleg at dei ville ha meg eit år til. Har aldri forstått kvifor jenter egentlig skal gidde vere VAB. Einaste grunnen for min del var at det kjendest mest riktig å ha gjort det "ordentleg", truleg på bakgrunn av korleis interessa og engasjementet for forsvaret oppstod og kor lenge den har vore der. Så lenge vi har verneplikt, så syns eg det er riktig å vere VAB. Dessutan synes eg ikkje noko om at det skal vere skilnad på gutar og jenter med VAB-yrke, når alle andre jenter som går inn i forsvaret må gjere det på same vilkår som gutta. Men nok om det.

Det har vore eit spennande år, og eg har fått vere med på mykje og møtt mange flotte menneske. Nokre innblikk frå det har de jo sett i bloginnlegga. Er noko/ein del eg gjerne skulle gjort annleis, men det kan ein ikkje gjere noko med. Men tek lærdom av det.

Juleførebuingane på Haakonsvern var hektiske, men trivelege. Noko av det som stod på planen var kyrkjeparade/julegudsteneste for MTBv, MARLOG, UVBv og HOS, julebetrakning for pensjonistforening og diverse andre juleavslutningar. Fekk og prøvd curling! Innimellom dette stod andre vanlege gjeremål. På Kongeskipet lærte eg å brette serviett på ein, for meg, ny måte. Mangt ein lærer ila ein arbeidsdag!


21. reiste eg heim. Og der vart eg til i dag. Digg å vere heime! Lang ferie. Var på nokre skipsbesøk for Sjømannskirken, og det var hyggeleg. 22. var pappa, Tove og eg ein snartur på Reksta for å sjå til hus, hytte og graver, forutan å hogge juletre til ein nabo. På nordsida møtte vi desse sauene.
4. juledag var vi i Førde, og nokre dagar seinare var eg på dagstur til Breim på besøk.
I dagane fram til julaftan var "prosjekt Nidarosdomen" i gjennomføringsfasen. Tove hadde hovudregien. Katedralen vart bygd i målestokk 1:200, med ein forenkla variant av glasmåleriet.





"Praktverket" fekk stå til nyttårsdag, då Torunn hadde bursdag. Då vart Nidarosdomen knust, og både den og Ampelmannbiskopane smakte framifrå (rart det der med peparkakehus: jo lenger dei står og støvar ned, jo betre smaker dei!).


Nyttårsforsett? Er no litt eg tenkjer gjere annleis/betre/slutte med/begynne med. Er gjerne sånn. I kva grad tanken blir sett ut i praksis og kor lenge det evt varer, gjenstår å sjå.