www.searchforamundsen.com

kort innlegg denne gangen:

www.searchforamundsen.com

plötzlich...

...wird der Himmel völlig dunkel. Es blitzt und donnert. Es regnet in strömen und wir werden durch und durch nass.

Siste veka i Hamburg fekk eg endeleg brukt ein av mine favorittsetningar. Den er sett saman av diverse frå boka vi hadde på ungdomsskulen, truleg første året då vi berre hadde lært presens. Vêret var slett ikkje så ille heile tida. Det var faktisk litt digg med litt regn og kjølegare vêr nokre dagar.

Ein kveld forstod vi at det var eitt eller anna på gang, og vikargjengen tusla ein tur i nærområdet og fann ut at det var tysk Schlagerfestival! Artigartig. Store lastebilar dedikert ulike Schläger. Sjølvsagt passerte også den knallraude gummibåten :)

"Alle" ser vel at det ligg ein amerikansk kryssar bak der, sant? Ein dag eg gjekk langs brygga skimta eg noko gråmalt innimellom og bak andre farty.

Plötzlich var og vekene i Hamburg over. Takk til alle som var med å gjere det til gode veker, kollegaer, sjøfolk, turistar, fastbuande, tyske vener og kjende. To tyske feltprestkollegaer fekk eg også møtt att. Kjempetriveleg! På veg til ho eine tok eg toget til Eckenförde. Det viste seg at det var billegare å kjøpe dagsbillett for området, der fem personar kan reise på same billett, enn å kjøpe to enkeltbillettar, og når ein då på toget møter nokre forvirra turistar som ikkje hadde kjøpt på førehand og som svært takksame blir med på billetten min, og betaler 2/3 av prisen, vert det ei billig reise. Sånt kan eg like.

Tysklandsopphaldet vart avslutta med nokre dagar i "residensen" i Berlin. Berlin er ein flott by. Rett og slett. Den har mykje å by på, og grønare storby skal vi leite lenge etter. Sidan byen er besøkt før, var det ikkje noko som absolutt måtte gjerast. Det gav opphaldet eit godt utgangspunkt. Besøkte det relativt nye DDR-museet (eg liker små museum...), tok ein tur i Berliner Unterwelten (det var interessant) og til ei Luftbrückeutstilling drive av eldsjeler ved Tegel. Seine kveldar på terrassen med Rotkäppchen både med og utan sprudel. Erdbeertorte vart konsumert og "Restaurant Rosario" besøkt. Nais.

Vel tilbake i Noreg vart det ein snartur på hytta. Har ikkje vore der meir enn eitt døger i året dei siste tre-fire åra, så kjekt med ein tur ut. Ein kjapp fisketur resulterte i ein flott fisk, og ferskare steikt torsk skal eg leite lenge etter. Kjempegodt!

Etter nokre dagar heime vart det køyretur til Røros-traktene, med Strynefjellet, Femunden og Sognefjellet som flotte naturopplevingar, før mamma, pappa og eg tok eit døger til på Reksta. Så i år har eg "skeia ut" - heile to døger på øya!

Trabanten er olja og polert, og blåbær er plukka og kokt til syltetøy, så no gler eg meg til pannekakefrukost hos Tove og Sylfest søndag morgon.

Ein oter tok turen på kaia i Rognaldsvåg til underhaldning for oss som var der. Diverre brukte eg feil funksjon på kamera og fekk ikkje fanga den godt i linsa trass mange høve for det.

Og plutseleg er ferien nesten over.

Kvinneforening og RTC

Eg har igrunn alltid lurt på kva ein gjer på kvinneforening. I går stod "stor kvinneforening" på programmet her på kjerka. Så då var det å hoppe i det. Både eg og programmet vart teke godt imot av dei godt vaksne damene, for det må dei jo seiast å vere - frå over 70 - 94 år. Ein herleg gjeng oppegåande damer, leia av ei sprek 94år gamal bergenser. Gunn Kristin og eg drog ned gjennomsnittsalderen. Forutan det vanlege at leiaren ønsker velkomen og oppdaterer status på seg sjølv og andre frå kolonien som ikkje er til stades, i tillegg til å dele avisutklipp el.a. med kvarandre, saker og ting dei er uroa for, er det litt program som dei tilsette står for. Det kan igrunn vere alt mogleg, konkurransar, allsong, framvisning el.l. Denne gangen vart eg utfordra på å finne på noko og kva var vel då meir naturleg enn å fortelle litt om sjøforsvaret? Korleis det ville bli motteke hadde eg inga aning om, eg visste berre at min kreativitet når det gjeld å kome på program er noko avgrensa. Vha alles kjære power point snekra eg saman ein presentasjon med oppdatering om marinen og KV sine oppgåver og farty (sjølvsagt med fokus på MARLOG og MTBv), fortalte om min jobb, LATHAM-operasjonen (http://www.searchforamundsen.com) og viste bilete. Det vart faktisk teke godt imot av damene og dei spurte både om det eine og det andre, frå LATHAM/Roald Amundsen til undervisning til sjøs.Mao: ein suksess. Kult. Eg liker desse damene :) I tillegg var det så flott å sjå korleis dei hjelper og støtter kvarandre i utfordringane i livet. Husmora stilte med eplekake. Med songbøker på bordet vart det også litt allsong.

I går kveld var eg med på RTC-møte. Nesten same kor ein er i verda har ein eit nettverk, der ein vert ønskt velkomen til å vere med på møte. Klubben hadde igrunn sommarferie frå vanleg program, men dei samla seg i uformelle møtelokale på "Brauhaus" for å diskuterte sosialaksjon. Etter møtet gjekk vi vidare til ein annan pub med uteservering og vi sat og prata. God stemning. Stemninga dalte svært tydeleg då dei spurte kva eg jobba med i marinen, for det hadde eg sagt under presentasjonen. Då det kom fram vart det heilt stille. Søren eg blir så forbanna. Det skal seiast at stemninga tok seg opp att etter kvart då eg sa eg var vant med at slikt skjer og kva eg tykkjer om det, og dei fekk svar på nokre spm, og då vart tonen lausare att.
Og dette er ikkje første gangen. Kvifor skal det vere så vanskeleg for folk å skjøne at ein er eit heilt vanleg menneske, teke ei heilt vanleg utdanning ved eit heilt normalt universitet, men valgt ein jobb som mange diverre tenkjer på med massevis av fordommar, dels av uvitenhet og dels grunna enkeltes merkelege framferd og uttrykk gjennom historia (dei finst for så vidt enno). Eg forstår det jo på eit vis, sat sjølv med mange av dei same fordomane sjølv for nokre år tilbake. Men så møtte eg jo ein haug slike på runden med TSN, fekk nytt perspektiv på det heile. Ein er ikkje nødvendigvis meir from eller sterkare i trua enn andre normale statskirkemedlemmer, men fann ut at det gjekk an å ha dette yrket likevel. Og ja: ingen nektar meg å drikke alkohol, eg kan ha kjæreste (tenk at nokon kan spør om det???), eg lever i same verd som alle andre. Lurer på kor lenge eg gidder dette her. Er det verdt det? Er mykje anna eg og gjerne skulle studert, t.d. russisk eller ingeniør. Merker at det frister. Det dumme er berre at eg liker jobben min. Skulle berre ønske folk flest forstod at ein er eit heilt normalt menneske.

Tilbake til Hamburg. Kvelden i går vart vellukka. RTC er ein fin ting.
I dag luktar det kjempegodt her. Husmor Alfhild har baka prinsessekake. Ulempa med runde kaker er at det ikkje er sånn kant rundt som ein kan prøvesmake... difor: heia langpannekaker!
I stad var eg nedom den norske seglbåten. Om litt skal eg på heimebesøk til ei eldre norsk dame i byen.

Til slutt: biletet frå havna tysdag.

å kjenne seg heime

S1 richtung Blankenese, € 2,70. Det må vere rett ja, og stoppen: Landungsbrücken. Godt nøgd med at eg kjente det att. Tok rett nok feil trapp ned til gata, men det gjorde eg fleire gongar i fjor og. REWE var der den skulle vere og varekorga vart fyllt med frukt, grønt, kjøt, krydder (som luktar rart), mjølk, havregryn, quarkspeise og frosne bær. Og sjokolade, sjølvsagt, det rekna eg med ikkje var naudsynt å nemne. Einaste som uroa "rutinen"/planen, var at dei var tomme for pakken med miksa bær, så då vart det blåbær. Inne på kjerka møtte eg fleire kjentfolk, både kollegaer og fastbuande (naja, ikkje på kjerka, men i byen) som også hugsa namnet mitt. Biletet av Kinnakyrkja heng her framleis. Den første eg møtte var ein sunnfjording, husmorvikaren, som sa noko om "i tjømda". Det syns eg var gøy :) Ikkje verst å møte på ein sunnfjording som den første eg møter. På spaserturen nedover gata for å ta ein kikk på båtane i nærleiken, kjentes det som det var i forgårs eg gjekk her sist. I stad var eg innom frisøren for å høyre om han kunne hjelpe meg bli kvitt fugleskremselet på hodet, og jammen så hugsa han meg, smilte og sa: "Ah, Du bist es", då han såg meg i døra, før vi eigentleg hadde helst. Hyggeleg det. Var der ein gang i fjor og. Eg er altså i Hamburg, tilbake i eitparvekersvikariat som i fjor, og eg kjenner meg heime.
Hamburg er fint.
Det som manglar i dette stroket er "die Kneipe um die Ecke", men den var der heller ikkje sist. Greidde meg utan då, greier meg utan no. Stroket her er portugisisk/spansk, med gaterestaurantar heile vegen, kun avbrote av danskane, norske vaflar, finnane og svenske "bullar". Elva går rett nedanfor her, og det er ein fin spasertur langs brygga med diverse turistbåtar og privatbåtar, slepebåtar og restaurantar. Det låg jammen ein seglbåt med norsk flagg der og. I går kveld slo eg følge med to svenske pilotar til ein beachbar, dvs opp ei trapp frå brygga hadde dei fylt eit område med sand, palmar og solstolar og bar med noko godt å drikke. I dag har eg eigentleg fri, men nytta høvet til å bli med Gunn Kristin på båtbesøk (må kople om frå "fartøy" til "båt" no) for å friske opp att køyring på havn og ikkje minst neue umleitungen.

I kveld er det fotball. Nordiske unge vaksne, supplert av vaksne og tyskarar, møtes kvar tysdag. Klok av skade held eg meg unna (solid krasj med svær tysker i fjor), men mest grunna kneet som vart skadd på idrettsdagen 15. mai og framleis gjer veldig vondt (har i dag teke steget og bestilt legetime til eg kjem tilbake til Noreg).

Veit ikkje om eg nemnde biletet i fjor, men noko av det første eg såg då eg kom hit første gangen, relativt ferskordinert frå Kinn, var eit måleri av Kinnakyrkja, inne i leseværelset her. Typisk målt frå inngangen mot lektoriet. Dei som sat der då var overraska over at eg visste kor det var frå, dei hadde tenkt det kanskje var fantasi, så då fekk vi klarhet i det.

Elles har eg lyst til å dedisere dette bloginnlegget til min fantastiske veninne Kristin som vart ordinert 21. juni, til stillinga som sokneprest i Eid. Til lukke! Kjekt å vere til stades.
(I mangel på bokprosjekt, så får det duge med blogdedisering.)

God sommar!

T
vikar-sjømannsprest? Sjømanns-vikarprest? sjømannsprest-vikar?
Samma det. Her er eg og skal vere nokre julidagar.

nokre glimt frå kysten

mange tilnærma like bilete er resultat av eksperimentering med kamera

Vi er heldige som har ei så flott kystlinje!

indiaca

Sidan fleire har spurt kva indiaca er, legg eg her ut eit bilete av nettopp ein indiaca. (den gamle og ein ny som kom i posten frå Tyskland for litt sidan (Vielen Dank, Jan :) ) )

På TT04 i Haugesund vart underteikna og mange andre introdusert for denne idretten. Kort fortalt kan det kanskje seiast å vere ein mellomting mellom badminton og volleyball. Denne tingen kan du slå over eit nett (med volleyball-reglar) eller berre til kvarandre. Sandvolleyballbane er ideelt. Sjølv har eg meir sansen for indiaca enn volleyball, då eg tykkjer det er lettare og mindre vondt :)

litt meir om indiaca: http://kfuk-kfum.no/artikkel26/side32

handarbeid

Inspirert av fleire veninner med "hobbyblog", kjem her eit innlegg om diverse handarbeidsprosjekt.
Mi veninne Kjersti har inspirert meg til å prøve nye handarbeidsteknikkar. M.a. introduserte ho meg for gimping etter påske. Det resulterte først i det grå skjerfet i mohair kitten der remsene er fletta saman, før eg seinare fulgte opp med ei anna samanhekling som liksom skal bli nokre bølgjer.

På det kvite kom mønsteret greitt fram, men der var tolmodet mitt litt for kort, så sjalet er kort og ligg no på vent i forhold til kva eg gjer med det vidare. Prøvde seinare på det same (det brune), men mønsteret kjem ikkje så godt fram der. Lurer på om det hadde vore betre om eg brukte tjukkare tråd. Laga og nokre fleire med den første fletteteknikken og i digg garn frå Karstadt i Hamburg. Likte gimping. Det går relativt fort og greitt å ta med seg, og begge deler passar meg fint.




Det blå skjerfet er hekla med to typar garn. Har ikkje strikka på mange-mange år, men det gjekk heilt greitt - kunne sjølvsagt vore jamnare. Strikka og eit tilsvarande i brunt, men med berre ein type garn og dermed luftigare.

På fritidsordninga på barneskulen lærte vi perling, m.a. stjerner og 17.-mai-brosjer. Fekk lyst til å prøve det att, med resultat som følgjer. (trådane er ikkje festa ordentleg enno...)




Hua er bruk av restegarn, hekla etter ei hue Tove hekla til meg. Liker hekling med tjukk nål :)

Tøflane er frå ei oppskrift av noko eldre dato. Enkelt og greitt. (Dei ser ikkje like rare ut når dei er på foten. Hekla 6 - 7 par (sjølvsagt er begge tøflane i para like)


Det siste nye er påfuglhekling. Kom over ei oppskrift i eit juleoppskriftshefte og ønskte prøve. Trur eg like gjerne kunne bytt om lengd og breidd. (dette er på langt nær ferdig... men bileta er av byrjinga. Skal sjølvsagt bli større :) )


så sånn er det.