Tove og Turid

www.searchforamundsen.com

2009-08-24T23:28:00.001+02:00

kort innlegg denne gangen:

www.searchforamundsen.com

plötzlich...

2009-07-31T10:00:00.002+02:00

...wird der Himmel völlig dunkel. Es blitzt und donnert. Es regnet in strömen und wir werden durch und durch nass.

Siste veka i Hamburg fekk eg endeleg brukt ein av mine favorittsetningar. Den er sett saman av diverse frå boka vi hadde på ungdomsskulen, truleg første året då vi berre hadde lært presens. Vêret var slett ikkje så ille heile tida. Det var faktisk litt digg med litt regn og kjølegare vêr nokre dagar.

Ein kveld forstod vi at det var eitt eller anna på gang, og vikargjengen tusla ein tur i nærområdet og fann ut at det var tysk Schlagerfestival! Artigartig. Store lastebilar dedikert ulike Schläger. Sjølvsagt passerte også den knallraude gummibåten :)

"Alle" ser vel at det ligg ein amerikansk kryssar bak der, sant? Ein dag eg gjekk langs brygga skimta eg noko gråmalt innimellom og bak andre farty.

Plötzlich var og vekene i Hamburg over. Takk til alle som var med å gjere det til gode veker, kollegaer, sjøfolk, turistar, fastbuande, tyske vener og kjende. To tyske feltprestkollegaer fekk eg også møtt att. Kjempetriveleg! På veg til ho eine tok eg toget til Eckenförde. Det viste seg at det var billegare å kjøpe dagsbillett for området, der fem personar kan reise på same billett, enn å kjøpe to enkeltbillettar, og når ein då på toget møter nokre forvirra turistar som ikkje hadde kjøpt på førehand og som svært takksame blir med på billetten min, og betaler 2/3 av prisen, vert det ei billig reise. Sånt kan eg like.

Tysklandsopphaldet vart avslutta med nokre dagar i "residensen" i Berlin. Berlin er ein flott by. Rett og slett. Den har mykje å by på, og grønare storby skal vi leite lenge etter. Sidan byen er besøkt før, var det ikkje noko som absolutt måtte gjerast. Det gav opphaldet eit godt utgangspunkt. Besøkte det relativt nye DDR-museet (eg liker små museum...), tok ein tur i Berliner Unterwelten (det var interessant) og til ei Luftbrückeutstilling drive av eldsjeler ved Tegel. Seine kveldar på terrassen med Rotkäppchen både med og utan sprudel. Erdbeertorte vart konsumert og "Restaurant Rosario" besøkt. Nais.

Vel tilbake i Noreg vart det ein snartur på hytta. Har ikkje vore der meir enn eitt døger i året dei siste tre-fire åra, så kjekt med ein tur ut. Ein kjapp fisketur resulterte i ein flott fisk, og ferskare steikt torsk skal eg leite lenge etter. Kjempegodt!

Etter nokre dagar heime vart det køyretur til Røros-traktene, med Strynefjellet, Femunden og Sognefjellet som flotte naturopplevingar, før mamma, pappa og eg tok eit døger til på Reksta. Så i år har eg "skeia ut" - heile to døger på øya!

Trabanten er olja og polert, og blåbær er plukka og kokt til syltetøy, så no gler eg meg til pannekakefrukost hos Tove og Sylfest søndag morgon.

Ein oter tok turen på kaia i Rognaldsvåg til underhaldning for oss som var der. Diverre brukte eg feil funksjon på kamera og fekk ikkje fanga den godt i linsa trass mange høve for det.

Og plutseleg er ferien nesten over.

Kvinneforening og RTC

2009-07-02T12:10:00.005+02:00

Eg har igrunn alltid lurt på kva ein gjer på kvinneforening. I går stod "stor kvinneforening" på programmet her på kjerka. Så då var det å hoppe i det. Både eg og programmet vart teke godt imot av dei godt vaksne damene, for det må dei jo seiast å vere - frå over 70 - 94 år. Ein herleg gjeng oppegåande damer, leia av ei sprek 94år gamal bergenser. Gunn Kristin og eg drog ned gjennomsnittsalderen. Forutan det vanlege at leiaren ønsker velkomen og oppdaterer status på seg sjølv og andre frå kolonien som ikkje er til stades, i tillegg til å dele avisutklipp el.a. med kvarandre, saker og ting dei er uroa for, er det litt program som dei tilsette står for. Det kan igrunn vere alt mogleg, konkurransar, allsong, framvisning el.l. Denne gangen vart eg utfordra på å finne på noko og kva var vel då meir naturleg enn å fortelle litt om sjøforsvaret? Korleis det ville bli motteke hadde eg inga aning om, eg visste berre at min kreativitet når det gjeld å kome på program er noko avgrensa. Vha alles kjære power point snekra eg saman ein presentasjon med oppdatering om marinen og KV sine oppgåver og farty (sjølvsagt med fokus på MARLOG og MTBv), fortalte om min jobb, LATHAM-operasjonen (http://www.searchforamundsen.com) og viste bilete. Det vart faktisk teke godt imot av damene og dei spurte både om det eine og det andre, frå LATHAM/Roald Amundsen til undervisning til sjøs.Mao: ein suksess. Kult. Eg liker desse damene :) I tillegg var det så flott å sjå korleis dei hjelper og støtter kvarandre i utfordringane i livet. Husmora stilte med eplekake. Med songbøker på bordet vart det også litt allsong.

I går kveld var eg med på RTC-møte. Nesten same kor ein er i verda har ein eit nettverk, der ein vert ønskt velkomen til å vere med på møte. Klubben hadde igrunn sommarferie frå vanleg program, men dei samla seg i uformelle møtelokale på "Brauhaus" for å diskuterte sosialaksjon. Etter møtet gjekk vi vidare til ein annan pub med uteservering og vi sat og prata. God stemning. Stemninga dalte svært tydeleg då dei spurte kva eg jobba med i marinen, for det hadde eg sagt under presentasjonen. Då det kom fram vart det heilt stille. Søren eg blir så forbanna. Det skal seiast at stemninga tok seg opp att etter kvart då eg sa eg var vant med at slikt skjer og kva eg tykkjer om det, og dei fekk svar på nokre spm, og då vart tonen lausare att.
Og dette er ikkje første gangen. Kvifor skal det vere så vanskeleg for folk å skjøne at ein er eit heilt vanleg menneske, teke ei heilt vanleg utdanning ved eit heilt normalt universitet, men valgt ein jobb som mange diverre tenkjer på med massevis av fordommar, dels av uvitenhet og dels grunna enkeltes merkelege framferd og uttrykk gjennom historia (dei finst for så vidt enno). Eg forstår det jo på eit vis, sat sjølv med mange av dei same fordomane sjølv for nokre år tilbake. Men så møtte eg jo ein haug slike på runden med TSN, fekk nytt perspektiv på det heile. Ein er ikkje nødvendigvis meir from eller sterkare i trua enn andre normale statskirkemedlemmer, men fann ut at det gjekk an å ha dette yrket likevel. Og ja: ingen nektar meg å drikke alkohol, eg kan ha kjæreste (tenk at nokon kan spør om det???), eg lever i same verd som alle andre. Lurer på kor lenge eg gidder dette her. Er det verdt det? Er mykje anna eg og gjerne skulle studert, t.d. russisk eller ingeniør. Merker at det frister. Det dumme er berre at eg liker jobben min. Skulle berre ønske folk flest forstod at ein er eit heilt normalt menneske.

Tilbake til Hamburg. Kvelden i går vart vellukka. RTC er ein fin ting.
I dag luktar det kjempegodt her. Husmor Alfhild har baka prinsessekake. Ulempa med runde kaker er at det ikkje er sånn kant rundt som ein kan prøvesmake... difor: heia langpannekaker!
I stad var eg nedom den norske seglbåten. Om litt skal eg på heimebesøk til ei eldre norsk dame i byen.

Til slutt: biletet frå havna tysdag.

å kjenne seg heime

2009-06-30T17:45:00.007+02:00

S1 richtung Blankenese, € 2,70. Det må vere rett ja, og stoppen: Landungsbrücken. Godt nøgd med at eg kjente det att. Tok rett nok feil trapp ned til gata, men det gjorde eg fleire gongar i fjor og. REWE var der den skulle vere og varekorga vart fyllt med frukt, grønt, kjøt, krydder (som luktar rart), mjølk, havregryn, quarkspeise og frosne bær. Og sjokolade, sjølvsagt, det rekna eg med ikkje var naudsynt å nemne. Einaste som uroa "rutinen"/planen, var at dei var tomme for pakken med miksa bær, så då vart det blåbær. Inne på kjerka møtte eg fleire kjentfolk, både kollegaer og fastbuande (naja, ikkje på kjerka, men i byen) som også hugsa namnet mitt. Biletet av Kinnakyrkja heng her framleis. Den første eg møtte var ein sunnfjording, husmorvikaren, som sa noko om "i tjømda". Det syns eg var gøy :) Ikkje verst å møte på ein sunnfjording som den første eg møter. På spaserturen nedover gata for å ta ein kikk på båtane i nærleiken, kjentes det som det var i forgårs eg gjekk her sist. I stad var eg innom frisøren for å høyre om han kunne hjelpe meg bli kvitt fugleskremselet på hodet, og jammen så hugsa han meg, smilte og sa: "Ah, Du bist es", då han såg meg i døra, før vi eigentleg hadde helst. Hyggeleg det. Var der ein gang i fjor og. Eg er altså i Hamburg, tilbake i eitparvekersvikariat som i fjor, og eg kjenner meg heime.
Hamburg er fint.
Det som manglar i dette stroket er "die Kneipe um die Ecke", men den var der heller ikkje sist. Greidde meg utan då, greier meg utan no. Stroket her er portugisisk/spansk, med gaterestaurantar heile vegen, kun avbrote av danskane, norske vaflar, finnane og svenske "bullar". Elva går rett nedanfor her, og det er ein fin spasertur langs brygga med diverse turistbåtar og privatbåtar, slepebåtar og restaurantar. Det låg jammen ein seglbåt med norsk flagg der og. I går kveld slo eg følge med to svenske pilotar til ein beachbar, dvs opp ei trapp frå brygga hadde dei fylt eit område med sand, palmar og solstolar og bar med noko godt å drikke. I dag har eg eigentleg fri, men nytta høvet til å bli med Gunn Kristin på båtbesøk (må kople om frå "fartøy" til "båt" no) for å friske opp att køyring på havn og ikkje minst neue umleitungen.

I kveld er det fotball. Nordiske unge vaksne, supplert av vaksne og tyskarar, møtes kvar tysdag. Klok av skade held eg meg unna (solid krasj med svær tysker i fjor), men mest grunna kneet som vart skadd på idrettsdagen 15. mai og framleis gjer veldig vondt (har i dag teke steget og bestilt legetime til eg kjem tilbake til Noreg).

Veit ikkje om eg nemnde biletet i fjor, men noko av det første eg såg då eg kom hit første gangen, relativt ferskordinert frå Kinn, var eit måleri av Kinnakyrkja, inne i leseværelset her. Typisk målt frå inngangen mot lektoriet. Dei som sat der då var overraska over at eg visste kor det var frå, dei hadde tenkt det kanskje var fantasi, så då fekk vi klarhet i det.

Elles har eg lyst til å dedisere dette bloginnlegget til min fantastiske veninne Kristin som vart ordinert 21. juni, til stillinga som sokneprest i Eid. Til lukke! Kjekt å vere til stades.
(I mangel på bokprosjekt, så får det duge med blogdedisering.)

God sommar!

T
vikar-sjømannsprest? Sjømanns-vikarprest? sjømannsprest-vikar?
Samma det. Her er eg og skal vere nokre julidagar.

nokre glimt frå kysten

2009-02-14T12:15:00.005+01:00

mange tilnærma like bilete er resultat av eksperimentering med kamera

Vi er heldige som har ei så flott kystlinje!

indiaca

2009-01-22T18:46:00.003+01:00

Sidan fleire har spurt kva indiaca er, legg eg her ut eit bilete av nettopp ein indiaca. (den gamle og ein ny som kom i posten frå Tyskland for litt sidan (Vielen Dank, Jan :) ) )

På TT04 i Haugesund vart underteikna og mange andre introdusert for denne idretten. Kort fortalt kan det kanskje seiast å vere ein mellomting mellom badminton og volleyball. Denne tingen kan du slå over eit nett (med volleyball-reglar) eller berre til kvarandre. Sandvolleyballbane er ideelt. Sjølv har eg meir sansen for indiaca enn volleyball, då eg tykkjer det er lettare og mindre vondt :)

litt meir om indiaca: http://kfuk-kfum.no/artikkel26/side32

handarbeid

2009-01-21T17:37:00.009+01:00

Inspirert av fleire veninner med "hobbyblog", kjem her eit innlegg om diverse handarbeidsprosjekt.
Mi veninne Kjersti har inspirert meg til å prøve nye handarbeidsteknikkar. M.a. introduserte ho meg for gimping etter påske. Det resulterte først i det grå skjerfet i mohair kitten der remsene er fletta saman, før eg seinare fulgte opp med ei anna samanhekling som liksom skal bli nokre bølgjer.

På det kvite kom mønsteret greitt fram, men der var tolmodet mitt litt for kort, så sjalet er kort og ligg no på vent i forhold til kva eg gjer med det vidare. Prøvde seinare på det same (det brune), men mønsteret kjem ikkje så godt fram der. Lurer på om det hadde vore betre om eg brukte tjukkare tråd. Laga og nokre fleire med den første fletteteknikken og i digg garn frå Karstadt i Hamburg. Likte gimping. Det går relativt fort og greitt å ta med seg, og begge deler passar meg fint.

Det blå skjerfet er hekla med to typar garn. Har ikkje strikka på mange-mange år, men det gjekk heilt greitt - kunne sjølvsagt vore jamnare. Strikka og eit tilsvarande i brunt, men med berre ein type garn og dermed luftigare.

På fritidsordninga på barneskulen lærte vi perling, m.a. stjerner og 17.-mai-brosjer. Fekk lyst til å prøve det att, med resultat som følgjer. (trådane er ikkje festa ordentleg enno...)

Hua er bruk av restegarn, hekla etter ei hue Tove hekla til meg. Liker hekling med tjukk nål :)

Tøflane er frå ei oppskrift av noko eldre dato. Enkelt og greitt. (Dei ser ikkje like rare ut når dei er på foten. Hekla 6 - 7 par (sjølvsagt er begge tøflane i para like)

Det siste nye er påfuglhekling. Kom over ei oppskrift i eit juleoppskriftshefte og ønskte prøve. Trur eg like gjerne kunne bytt om lengd og breidd. (dette er på langt nær ferdig... men bileta er av byrjinga. Skal sjølvsagt bli større :) )

så sånn er det.

meisterskap!

2009-01-10T14:33:00.000+01:00

jippi:

http://www.firdaposten.no/lokalnytt/article4037608.ece

T

å knuse Nidarosdomen

2009-01-04T20:26:00.008+01:00

GODT NYTT ÅR!

(dette biletet er frå tenning av julegrana utanfor hovudporten på Haakonsvern)

19.12. dimmiterte eg frå førstegangstenesta og gjekk over på engasjement/kontrakt. Skal igrunn gjere det same som før, men med høgare løn og pensjonspoeng. Hyggeleg at dei ville ha meg eit år til. Har aldri forstått kvifor jenter egentlig skal gidde vere VAB. Einaste grunnen for min del var at det kjendest mest riktig å ha gjort det "ordentleg", truleg på bakgrunn av korleis interessa og engasjementet for forsvaret oppstod og kor lenge den har vore der. Så lenge vi har verneplikt, så syns eg det er riktig å vere VAB. Dessutan synes eg ikkje noko om at det skal vere skilnad på gutar og jenter med VAB-yrke, når alle andre jenter som går inn i forsvaret må gjere det på same vilkår som gutta. Men nok om det.

Det har vore eit spennande år, og eg har fått vere med på mykje og møtt mange flotte menneske. Nokre innblikk frå det har de jo sett i bloginnlegga. Er noko/ein del eg gjerne skulle gjort annleis, men det kan ein ikkje gjere noko med. Men tek lærdom av det.

Juleførebuingane på Haakonsvern var hektiske, men trivelege. Noko av det som stod på planen var kyrkjeparade/julegudsteneste for MTBv, MARLOG, UVBv og HOS, julebetrakning for pensjonistforening og diverse andre juleavslutningar. Fekk og prøvd curling! Innimellom dette stod andre vanlege gjeremål. På Kongeskipet lærte eg å brette serviett på ein, for meg, ny måte. Mangt ein lærer ila ein arbeidsdag!

21. reiste eg heim. Og der vart eg til i dag. Digg å vere heime! Lang ferie. Var på nokre skipsbesøk for Sjømannskirken, og det var hyggeleg. 22. var pappa, Tove og eg ein snartur på Reksta for å sjå til hus, hytte og graver, forutan å hogge juletre til ein nabo. På nordsida møtte vi desse sauene.
4. juledag var vi i Førde, og nokre dagar seinare var eg på dagstur til Breim på besøk.
I dagane fram til julaftan var "prosjekt Nidarosdomen" i gjennomføringsfasen. Tove hadde hovudregien. Katedralen vart bygd i målestokk 1:200, med ein forenkla variant av glasmåleriet.

"Praktverket" fekk stå til nyttårsdag, då Torunn hadde bursdag. Då vart Nidarosdomen knust, og både den og Ampelmannbiskopane smakte framifrå (rart det der med peparkakehus: jo lenger dei står og støvar ned, jo betre smaker dei!).

Nyttårsforsett? Er no litt eg tenkjer gjere annleis/betre/slutte med/begynne med. Er gjerne sånn. I kva grad tanken blir sett ut i praksis og kor lenge det evt varer, gjenstår å sjå.

litt av kvart

2008-11-29T18:19:00.009+01:00

Eg hadde egentlig bestemt meg for å vente med bloginnlegg til etter eksamen. Jo lenger tid det går, jo vanskelegare er det å få det gjort. Ikkje det at nokon tvingar meg, men likevel. Syns det er fint når andre oppdaterer sine, men i denne individualismens tid og land er det vel slik at alle ønsker å få, men få ønsker å yte. (jada... eg skriv eksamen i organisasjonspsykologi). For det er det eg gjer no om dagen. 7 dagar heimeeksamen. Har valgt det sjølv, så kan ikkje klage, men er likevel litt møk. Særleg når fristelsar som bytur, bursdagsfest o.l. dukkar opp.

Ei veninne la ut følgjande lenke på fjaseboka i dag:
http://universitas.no/vispor/52644/
Det bygger opp under min teori om at å vere kvinneleg prest ikkje akkurat er verdas beste sjekketriks. (seriøsiteten av denne sida må ein sjølvsagt ta med i vurderinga og ta heile greia med ei klype salt :) - men dog :))

Det har gått så lang tid, at no blir det meste i stikkordform. Har ikkje kalenderen føre meg, så hugser sikkert ikkje kva eg har gjort ein gang. Nokre stikkord kan det likevel bli.
Sidan sist har eg:
- gått med dødsbod for første gang
- hatt gravferd i uniform og stola
- vore på Tordenskiolds natt og hatt "herrenes tale" for første gang
- vore i Brüssel og på SHAPE med feltprestkorpset og ikkje minst hatt ei hyggeleg helg på besøk hos Marte i Brüssel.
- vore på IMO60-kurs

- segla med 1Pb til Eivindvik og Florø (gjett kven som får skulda for at vi berre hadde 1 farty og ikkje kom oss lenger enn til Eivindvik første kvelden :) )

- vore heime ei helg og gjort "ingenting". Utruleg digg å vere heime hos mamma og pappa.
- julebingo med rotaract - gøygøy: http://www.bergenrotaract.com/startside.htm
- prøvd beslutningstrenar/filmskytebane
- ete sauehaue med Briggen-gjengen (kan vel vere tilbøyeleg til å kalle det "smalahove", sidan det var av vossetypen (røykt, svidd med skinn), altså ikkje slik vi hadde frå Reksta)

- vurdert å gå i hi då snøen/slapset/isen kom
- hekla tøflar og gjort ferdig nokre gimpe-prosjekt
- laga takkekort (ordinasjonen)

fotoapparatet mitt har streika. Difor har eg svært få bilete frå i haust.
I morgon er det tenning av julegran på Haakonsvern. Det blir sikkert ein fin pause i eksamensskrivinga!

Det nærmar seg jul. Dei påtenkte handarbeidsprosjekta har ikkje blitt så mykje av. Hausten har flydd. No er det berre eit par veker att av førstegangstenesta som VAB. Men dei neste vekene er det diverse julegreier, undervisning, oslotur, dimmefest m.m.
Adventsduken er lagt på. God adventstid!

Sommar i Beograd, del 2 "Jobben"

2008-10-08T11:54:00.003+02:00

Sidan det er jobbutveksling eg er på, er sjølvsagt jobben det viktigaste. Sjølve jobbskildringa var litt tynn, og alt eg visste var at eg skulle jobbe med noko innan biokjemisk syntese. Korkje biokjemi eller syntese har nokon sinne vore mi sterkaste side, men som det raceren eg er i kjemiske analysemetodar, var eg meir enn klar for å lære litt biokjemi på serbisk.

Dag 1: Sjefen min, Prof Dusan Mijin, viste seg å vere ein svært hyggeleg mann, som i si tid var IAESTE-praktikant ved Hydro i Porsgrunn. Dermed kunne vi prate mykje om Noreg og Porsgrunn (som visstnok ligg på austlandet ein stad…) og fjord og fjell og troll og rare matvanar. Og ikkje minst om temperatur. Ei kjapp omvising på avdelingane for organisk kjemi og biokjemi stod på programmet med ein rundttur på labar og kontor og lager og bibliotek og datarom og ned den gangen og opp den trappa og forbi den døra og under den karmen og brått var Tove meir enn forvirra. Legg til at det er bortimot 40 grader i skuggen, inga luftkondisjonering eller fungerande vifter, og at nesten samtlege studentar og tilsette røykar overalt, så forstår ein kanskje at to timar første dagen var meir enn nok. Eg skal innrømme at eg vart lettare sjokkert over at enkelte gjekk rundt med sigaretten tent inne på laboratorium der løysemiddelsdampen ligg tungt (avtrekksskåp, kva er no vel det?).

Dag 2: Gjennomgang av prosjekt, syntese av pyridon. Poenget er å sjå på reaksjonskinetikk, og studere effekten av endringar i parameter: konsentrasjon av enzym og reagens, temperatur og tid. Ikkje alt var mogleg å gjennomføre: temperaturar under 35 grader var ikkje mogleg å få i vassbadet fordi romtemperaturen held mellom 33 og 40 grader… Dermed kunne ingen eksperiment ved 20 eller 30 grader gjennomførast. Rimeleg absurd for ei som vanlegvis har ullundertøy på laben fordi det alltid er så forbaska kaldt med avtrekk og ventilasjon og skrekkeleg dårleg vêr i Bergen. Eg vart dessutan presentert for Nevena, PhD-studenten eg skulle jobbe med, som kom haltande på jobb etter eit uhell på dansetrening. Det første ho sa var at ho ikkje eigentleg kunne snakke engelsk, og eg tenkte ”dette kjem til å bli skrekkeleg slitsomt…”.

Dag 3: Vi får tildelt kontor, og leitar opp alt utstyret vi treng. Det var lettare sagt enn gjort – på universitetet må studentane låse inn utstyret sitt så ingen andre tar det, og sørgje for oppvaskkostar og vaskemiddel og slike ting sjølv. Etter litt skattejakt, samt smisking og smiling (Nevena smiskar, og eg smiler), har vi klart å finne nok utstyr til å køyre 8 eksperiment parallelt. Eg må få sagt at alt glasutstyr er mykje nyare enn ved UiB – ingen ”Made in GDR” der i garden! Automatpipettene fungerte fortreffeleg, og eg lærte tilslutt at pipettespissane skal resirkulerast. Ja, de las rett: dei vart brukt på nytt. Vaska og skylt og sett på plass til neste brukar (!!!). Sjølvsagt veldig fornuftig sånn sett i frå eit miljøperspektiv, men eg vil helst ikkje vite kva som kan ha ureina prøvene mine. Sjølve labinteriøret var gamalt og ærverdig, men mørke tremøblar (faktisk kjempekosleg, om enn litt tungvindt) som bar preg av 60 år med aktive studentar med meir eller mindre uheldige eksperiment. Utstyrsparken er i stor grad utdatert og mykje instrument manglar, men dei har dei siste åra fått mykje i gåver, for det er ikkje økonomi til å investere i slikt. Slik arbeidsmarknaden er i dag, er det heller ikkje så mange som kjem til å få ein relevant jobb etter gjennomført hovudfag.

Nevena og eg jobba perfekt saman. Eg prata og prata og prata, og etter tre dagar tok ho til å prate òg. Engelsken var betre enn hos dei fleste andre eg møtte der nede, og vi prata om alt mellom himmel og jord. Det er så ufatteleg frigjerande å kunne spøke og le og slenge dritt, og den andre forstår og tar igjen med same mynt – vi hadde det ganske enkelt utruleg morosamt der vi sprang opp og ned trappene frå kjellar til loft (4 etasjar, men det er slike høøøøge etasjar, så det var vel faktisk minst 6 etasjar i eit normalt, norsk bygg. Fekk imponerande lårmusklar!) med kolbar og flasker og vatn. Eg hadde til tider ikkje tid til å ete lunsj heller: stakk hovudet inn i kafeteriaen på veg ned og ba om sandwich, sprang ned og henta prøver, sprang opp og analyserte prøvene, henta maten, og sank saman i ein stol der eg slukte brødet med ost og skinke. ”Frukost” var nemleg servert frå 10:00 til 12:00, og ”lunsj” frå 13:00 til 17:00. Som den rotnorske jenta eg er, fungerer eg ikkje utan frukost FØR jobb, dvs grovbrød med sjokoladepålegg på ”hybelen” (fordi det kan overleve ved 40 grader), eller eit eller anna godt og fylt frå eit av dei tusen bakeria på veg til jobb. Sjokoladecroissant, eller sånn ting som eg ikkje hugsar namnet på med ostefyll (helst feta!), eller berre grove, mjuke, ferske herlege fullkornshorn med masse herlege frå på og i. ”Frukosten” vart derfor lunsj for Johanna (rotsvensk) og meg, og vi åt saman med Kemal (tyrker), Adriano (brasilianer) og Yaroslav (ukrainer) som hadde ”breakfast” (og jobba saman med Johanna - alle andre jobba på andre sida av by'n og kom berre til middag). Menyen bestod av egg&cheese (veldig salt og feitt), egg&ham og egg&bacon (forstod aldri skilnaden, og det trur eg ikkje dei gjorde på kjøkkenet heller, for vi fekk aldri det same to gonger på rad), scrambeled eggs, omelett og bread with jam and tea (som var herleg plommesyltetøy, eit lass med smør og ein kjempehaug med sjokoladepålegg. Utvalet av te var heller ikkje å klage på, så lenge ein hadde dei rette kontaktane). Middagen var alltid grei for min del – eg var ”the strange girl” som ikkje kunne ete lauk og kvitlauk, og fekk derfor alltid spesialmat. Denne var som regel mykje betre enn det rare greiene dei andre fekk – kulinariske opplevingar stod ikkje akkurat i kø, men servitøren var verdas søtaste og snillaste mann, som gjorde alt for at vi skulle trivast og ha det bra.

Sommar i Beograd, del1 "Kvifor Beograd?"

2008-10-08T10:59:00.001+02:00

I slutten av juni sette eg meg på flyet til Beograd. Både Norwegian, SAS, Jat og Czech Airlines flyr dit, på ulike dagar til ulike tider og til svært varierande prisar. Lokalkommiteen gav tydleg beskjed om at vi måtte komme mellom 10 og 16 i vekedagane, då dette var kontortida og det var berre i denne tidsperioden nokon kunne plukke oss opp og vise oss vegen til hostelet. Dette viste seg sjølvsagt ikkje å stemme – folk kom til dei merkelegaste tider på døgnet til jernbanestasjon, busstasjon og flyplass, og alle vart losa vel fram til Zdravka Celara 14. Eg, derimot, betalte i dyre dommar for å fly gryyyytidleg om morgonen via Oslo og Praha for å vere på plass tidleg ettermiddag. Eg forstod ved innsjekkinga på Gardermoen kvifor billettane var så kostbare – sete 1A, 1ste klasse. Fekk i det minste svært god mat, og godt selskap av diverse forretningsmenn som hadde veldig mykje å fortelje om likt og ulikt. Søte fletter, eit par reisehandbøker om Serbia og Åsne Seierstad si ”Med ryggen mot verden – fremdeles” var alt som skulle til for å få samtalen i gang: ”Oh, you’re off to Serbia! What is the purpose of your journey?” ”I’ll be working there for the summer.” ”Working in Serbia? Who wants to go to Serbia to work?” (får eit halvt medfølande men òg skrekkeleg overraska blikk) ”well, I do! It’s an exchange program, you see. I get practical work experience, and I will learn about a completely different culture and the history of this new part of Europe!” Eg smilar svært overtydande og sjølvsikkert, og tenkjer: Ja, kvifor reiser eg no til Serbia?
”Alle” har høyrd om Serbia. ”Alle” veit kor slemme serberane var mot alle andre under krigane på Balkan, og kor lite viljuge dei er til å nærme seg EU. ”Alle” har høyrt om opprøra og nesten-krigane då først Montenegro og deretter Kosovo erklærte sjølvstende. Som skuldebukkar for ”alt” slit folk i Serbia med å bygge opp landet sitt etter krig og NATO-bombing, korrupsjonsskandalar, diktatur og stor arbeidsløyse, med sanksjonar frå EU og USA og nesten heile resten av verda. Nysgjerrig som eg er, var derfor IAESTE-jobb i Serbia midt i blinken for meg. Ei sak har alltid to sider, og no ville eg få høve til å sjå sjølv korleis dette landet og folket der faktisk er. At Serbia dessutan ligg midt mellom alle dei ”store, nye” turistlanda, og er strategisk plassert mellom Vest-Europa og Aust-Europa med Tyrkia, opna for reiser til mange freistande stader. Infrastrukturen synte seg å vere heller dårleg, og engelskkunnskapar blant servicepersonale på jernbanen og busstasjonane var bortimot ikkje-eksisterande. Dermed opna opphaldet for enda ein bonus: nytt språk! Og ikkje minst: nytt alfabet! For dei som har meint at kyrillisk er gresk for dei – tru på nytt! Kyrillisk er eit eige alfabet frå Bulgaria, med visse modifikasjonar (til det betre og mykje enklare) på serbisk, eller Српски som det jo skrivast. Ein innsåg fort at ein ganske enkelt MÅTTE lære alfabetet for i det heile tatt å komme seg rundt – alle gateskilt, bussar, trikkar, tog, stasjonar, butikkar, kontor, kort sagt: det meste var skrive med rare teikn og bokstavar, og sjølv med eit detaljert kart over byen, kom ein seg ikkje fram når ein ikkje forstod kva som stod på kvart gatehjørne. Løysinga var lenge ei russisk og ei engelsk utgåve av kartet, samt iherdig pugging av bokstavar og tall og enkle ord på serbisk. Sjølv hadde eg ein eminent lærar i arbeidskollegaen min, Nevena, som mellom slaga på laben skreiv og forklarte og korrigerte uttale og høyrde meg i glosar.

puh

2008-09-28T12:54:00.003+02:00

Rotaract-helga var kjempeflott. Hyggelege menneske, god stemning, fin stad. Bållukta sat i hår og klede ganske lenge. Kort og godt vellukka.
ja, kva meir har eg gjort sidan sist?
Litt usikker, eller skal nok kunne rekonstruere, men det er neppe særleg interessant. Men tida har flydd og eg har hatt det travelt. Travelt, men kjekt. Har sidan starten av august sett at tida fram til 28. september skulle bli litt tøff, sidan det skulle gå sånn i eitt, og det har det gjort. Rett nok ser det ut til å vere nok å gjere framover og, men meir helgefri vert det! Neste helg skal eg besøke Anette og Stavanger i samband med Ingeborg sin disputas, helga deretter skal Tove og eg på Nordact i Sverige. Så er det vel Haust-TT på Nesholmen. Det må eg ikkje gløyme å førebu... ups.
I går hadde eg vigsel i Haakonsvern kirke for første gang. Det var ein utruleg fin ting. Fekk nesten lyst til å gifte meg sjølv. Men eg har hørt at det er lurt å finne ein mann først. På kvelden var eg hos Kjersti og åt middag og spelte spel. Er ikkje dumt å kome seg litt vekk frå Briggen.
Førre helg hadde vi oppstart med konfirmantane.

http://www.mil.no/sjo/start/article.jhtml?articleID=166342

Med konfirmantoppstart, vigsel, gudsteneste med eit par barnedåp, samtalar, undervisning, seminar og kurs på kort tid er det ikkje rart at det kjennest som det har gått i eitt.
Har og fått lov til å vere med og spele bedriftskampar igjen. I eine kampen bomma eg på straffe og det var pinleg. Veldig pinleg. Fekk tips om å sparke nede til høgre, og då vart det sjølvsagt for langt til høgre. Men fekk vere med vidare likevel :) Dei er greie med meg!

forresten - denne kom eg over i går. Syns den var litt festleg, sjølv om det er på eiga bekostning.

T

rosa helikopter (jaffal "in the air")

2008-09-12T19:53:00.007+02:00

å fly helikopter er ikkje noko eg gjer kvar dag. Men i går flaug eg mykje! (Det var ikkje rosa...) Har vore i Mandal nokre dagar og besøkt kollegaer som er mykje der i samband med dei nye MTB-ane som blir bygd i Sørlandsbyen. Kjempetrivelege folk! To dagar på sjøen og ein i lufta. Eg fekk sitte på då verftet hadde inne eit helikopter i samband med testing. Gøygøy. På ei drivstoffyllelanding (uhm... det der kan bli misforstått) rakk eg også ein kjapp kaffikopp hos feltprestkollega på Kjevik. Vi flaug Mandal - havet - Kjevik - Mandal - havet - Kjevik. Flott å sjå Storm frå lufta.

...men når alt kjem til alt, så kan det ikkje matche å få sitte på med MTB! Pilotane var også veldig imponert over desse nye fartya i sjøforsvaret - og det har dei god grunn til å vere. Forutan å vere imponert over fartya er eg også imponert over mannskapa.

I går kveld måtte det returnerast til Bergen, og i dag har eg hatt vigselssamtale og dåpssamtale. Kjekt å få kome så nær innpå andre menneske sine liv og kunne få bidra inn i store hendingar for dei. Litt spes igrunn. Men utrulig fint. Får berre håpe både vigselen og dåpen går bra!

Har ein spennande jobb!

Elles var eg på Nesholmen førre helg. Stas! Lurer på om det er den kjekkaste konfirmantleiren eg har vore på. Flotte konfirmantar, kjekke og flinke leiarar å vere saman med. Ein forelder tok meg for kanskje å vere konfirmant, men det er eg vant med. Fekk jo høyre det etter ei gravferd for eit par år sidan også: "oi, var det du som var presten? beklager at eg ikkje helste på deg då eg traff på deg før gravferda. du såg jo ut som ein konfirmant." Kan leve med det. Nesholmen er jo også noko for seg sjølv.
I morra går turen til Askøy for Rotaract-helg!

Store skuter og Parow

2008-08-23T09:44:00.007+02:00

Dei siste vekene har det gått i eitt, og det ser også ut til å skulle gjere det framover. For nokre veker sidan var det Tall Ships Race i Bergen. Det var kjempemoro! Eg var med som frivillig i liaisontenesta, og hadde saman med ein kollega "ansvar" for Grossherzogin Elisabeth. Vart mykje Beffen-køyring den helga, ja. Fascinerande liten sak. Flotte skuter og hyggjeleg sosialt, inkludert tequila-party på ei mexicansk skute...

Helga etter var eg og min sjef i Parow, ein militærleir nær Stralsund i nord-aust-tyskland. Østersjøkonferanse hovudsakleg kring militärseelsorge, men det var også psykologar, legar og offiserar til stades. Det bidrog til spennande samtalar. Fagleg sett var det kanskje litt tynt, men sosialt veldig bra. Eg var ikkje den eldste som syntest barnekroken var eit fint tidsfordriv i påvente av gudstenesta...

Elles er Bergen rett og slett fint. Lærer for tida mykje om sjøforsvarets nye fartøy og det er spennande. Veldig mange kjempebra folk som jobber her også. Bedriftsfotballkamp, "ta sjansen" og sjømaktseminar har det også blitt, forutan planlegging av årets konfirmasjonsopplegg. Det er ikkje alle som veit at vi faktisk har konfirmantar her på sjøforsvarets hovudbase, men det har vi altså som ledd i det kyrkjelege tilbodet til dei tilsette. Når eg først er i gang kan det jo også nemnast at eg både har gimpa og strikka sidan sist. Sistnemnte har eg ikkje gjort på lenge og aldri heilt hatt tak på (anna enn fram og tilbake-strikking, skjer det derimot noko (type miste maske) har eg ikkje kontroll, difor held eg meg oftast til hekling, og no altså også gimping.)

At eg sit og bloggar ein sein laurdagskveld og ikkje er ute, skuldast vond hals og jobbing i morra tidleg. Blir spennande å sjå korleis det går med messinga i morra...

Helgoland og happy Olsok

2008-07-30T21:45:00.007+02:00

Var ikkje nemneverdig flink til å ta bilete vekene i Hamburg, men har her eit par frå telefonen.
Hamburgvekene var fine. Kjekk jobb og trivelege kollegaer. Som ledd i å vere skikkeleg turist reiste eg på dagstur til Helgoland! Det resulterte i ganske mykje te (på jakt etter ein spesiell...) og diverse tollfrie varer... Bileta er tekne på øya og på båtturen tilbake. (Lurer på om skipet er eit av verdas største containerskip.) Kom meg vel tilbake til Noreg - hadde ei fin helg heime (m.a. hyggjeleg samvere med familien og to seine kveldar på flåten med gode veninner) før eg sette kursen mot Bergen søndag kveld for jobb måndag føremiddag. Fin veke på jobb i grunn. Olsok vart ikkje nemneverdig markert, forutan ein is på Bryggen med Live (hadde gjerne blitt is uansett, men kan jo late som om det var markering...). Det var svært triveleg. Kjekt at folk stikk innom byen. Den tradisjonelle Olsok-(rømme)grauten vart i år bytt ut med kebab... *ugh*

I kveld har det vore ein treig kveld på Briggen. Undrast på om ein kan ta eigenmeldingsdagar ved brakkesjuke?

Farleg, men gøy!

2008-07-17T09:05:00.001+02:00

Tida går fort her i Hamburg. Forutan ein variert arbeidskvardag, har eg også teke imot tips på turistattraksjonar som visst må bli sett. Eit tips var ei modelljernbane. Det var riktig så stilig. Andre turistattraksjonar som står på programmet er eit vannorgel(fontene) og maritimt museum, som er relativt nytt. Det trur eg er fint for å lære byen betre å kjenne. Litt shopping vart det også den dagen. Sidan sekken var 20kg då eg reiste ned (fattar det ikkje...), er det jo avgrensa kva eg kan handle, men litt har det jo blitt - klede, litt kvotefyll som no må i innsjekka bagasje, ein bitteliten radiostyrt ubåt (jaja... falt sånn for den...) og noko treningsutstyr - alltid eit mål om å begynne eit nytt og betre treningsliv.

men så til det som er farleg, men gøy. Kva tysdag speler nordiske (+ nokre tyske) unge vaksne fotball i ein park her, dette i bunn og grunn i regi av den norske kyrkja. Sist vi spelte enda det for min del i ein kraftig krasj med to tyske menn som sjølv sa dei var over 110 kg... Med alle partar i fart, i motsett retning, seier det seg sjølv at det var sterke krefter i sving. Traff meg rett i brystbeinet og halsen, og bakhodet mitt fekk eit ublidt møte med bakken. Er vondt å hoste, le og nyse, så slikt får eg prøve unngå. Litt verre med nakken når eg skal sove, men det går jo på eit vis. Lett hovudverk må eg vel også rekne med eit par dagar til. Men fotballøktene er i utgangspunktet veldig moro!

Det skjer stadig ting i denne byen. Førre laurdag var det samba-festival (heitte ikkje det, trur eg, men det var i alle høve konsekvensen) med oppvisningar og loppemarknad i parken rett ved oss. Dei var særs uthaldande frå tidleg morgon til sein kveld. På loppemarknaden traff vi også vår "Bürgernahen Beamtin", altså politidama med særskilt ansvar for vårt område. Ho var veldig hyggjeleg, og kjente jo godt til GK og andre faste på kyrkja, og då eg seinare i veka traff ho på gata slo ho også av ein hyggjeleg prat med meg, som om vi hadde kjent kvarandre lenge. Svært triveleg. Får litt sånn Postmann Pat-by-kjensle av slikt.

Sidan sist har eg også hatt mine to første vigslar. Då er ein vel liksom ordentleg prest. Jobbar også med å hugse at eg no ikkje lenger er prestevikar, men vikarprest. Tja, orda er relativt like, men meininga er faktisk noko ulik.
Når vi er på båt er GK og eg eit merkeleg syn. Eine skoparet er str 45, og når vi bruker noko mellom 37-39, seier det seg sjølv at 45 blir litt stort. Hjelmane er ok, men eine brilleparet var no såsomså. På havna herom dagen såg mannskapet på eine båten at vernebrillene våre var passe komiske, så då fekk vi nye av dei. Veldig snilt! Praktisk med briller som sit på og som ikkje hindrar hjelmen. (Kva er vitsen med verneutstyr, når det i seg sjølv er helsefarleg?) I går hadde vi seniortreff, der eg vann eine bingorunden...

Nei, no må eg på kjøkenet og steike vaflar. Skal på båtbesøk!

Kino i Tyx

2008-07-07T22:16:00.002+02:00

Om eg ville vere med på Kino? ja, jo, hørtes jo faktisk riktig så hyggelig ut. Aberet var berre tanken på ein ikkje-tysk film dubba til tysk. Har jo sett nokre slike filmar etter kvart. Men tru det eller ei - det går framover i dette landet. Filmen var engelsk og tysk tekst! Jippi! Så då vart det ei ordentleg filmoppleving, og hyggjeleg selskap av assistenten her på norskekyrkja og eittåringen i danskekyrkja. Etterpå vart det is. (Var igrunn fint med tekst, for engelsken var i starten ikkje berre enkel å forstå... snakka fort og på ein dialekt eg ikkje tok alt frå heilt med ein gang.)

Assistenten her er kjempehyggjeleg. I dag har ho hatt meg med på ein grundig runde på havna, slik at eg skal vere best mogleg budd på å køyre rundt aleine. Vi besøkte to Knutsen-båtar, og hadde med vaflar og aviser. Trivelege besøk. Litt kortare avstandar her enn i Rotterdam, men mindre oversiktleg system. Ser ut til å skulle fungere likevel. Har også lært eit nytt vaffel-triks i dag! Det er ikkje reint unyttig i feltprestsamanheng heller. Vaflar på sjømannskyrkja er ikkje berre-berre, altså! Kimsar ikkje av slikt (ref til blogginnlegg frå Rotterdam i fjor (ehm, trur eg). Kva trikset er? Litt vanskeleg å forklare, men går dels ut på å dunke med jernet slik at vaffelen ikkje deler seg på midten, men løsnar anten oppe eller nede.

Og ein festleg ting til: Noko av det første eg ser når eg kjem inn i leserommet her, er eit måleri frå Kinnakyrkja! Og det merkelegaste var at folka her på kyrkja lenge har lurt på kor i all verda det biletet var frå. Det kunne eg jo med glede fortelje. Og assistenten har spelt blokkfløyte på Kinn :)

Har ikkje med overføringskabel til kamera eller telefon, så får ikkje lagt inn bilete her no... Nyt heller bileta frå Kinn inntil vidare.

snart to veker...

2008-07-03T17:16:00.006+02:00

No er det snart to veker sidan eg vart ordinert. Må nok innrømme at eg ikkje merker særleg stor skilnad på tilveret :) Og det er kanskje bra og like greitt... Men dagen på Kinn var kjempeflott! Godt vêr, flotte folk, fin kyrkje og flott spel! Genialt! Takk til alle som var der eller som sendte helsingar på eitt eller anna vis!
Bilete kan ein sjå på www.firdaposten.no (har biletserie frå Kinnaspelet 2008) og i tillegg har Kjersti lagt ut nokre: http://www.student.uib.no/~kda005/Kinnaspel/
Bileta her på bloggen har eg naturleg nok ikkje teke sjølv, men dei er henta frå desse to sidene.

Var forresten og segla med kollegaene på kontoret hin dagen. Digg å vere på seglbåt! Tida fyk, og Hamburg nærmar seg med stormsteg.

god sommar!

Glimt frå norskekysten

2008-06-20T12:14:00.002+02:00

KINN

ALDEN

ALDEN "by night"

TORGHATTEN

stearin og buekorpsinvasjon

2008-05-25T16:21:00.003+02:00

I dag har eg fått høve til å teste ut korleis ein kan fjerne stearin frå klede vha strykejern og kjøkkenpapir.
Først må du ha eit klede med stearin. Det fiksa eg ved å blåse ut dei store stearinlysa i kyrkja, medan eg av ein eller annan grunn ikkje haldt føre, men hadde armen godt plassert for mottak av stearin *flaks*. Men når både sjefen på Haakonsvern og mamma anbefaler strykejernogkjøkkenpapirtrikset, var det eitt å gjere. Sjaluppen hadde kjøkkenpapir og strykejern er det på strykerom på Briggen, så då var alle tre ingrediensane på plass. Og jammen fungerte det! Så då treng eg ikkje sende jakka på rens.

Forøvrig kan det nemnast at det var buekorpsinvasjon på basen i dag. Hørte først noko tromming før Nygaards bataljon kom marsjerande inn på basen for oppstilling og framvisning på appellplass. Sjefen på basen inspiserte.

Førre veke var eg i Haugesund på marinemeisterskap. Det var moro. MTB-klubben KNM Rap gjorde stor suksess med sitt lanternevatn. MARLOG vann fleire øvingar. Det er eg godt nøgd med. Sosial og kjekk veke! Iskald vind gjorde meg litt tufs, men det går vel over.

I dag har eg hatt mi siste gudsteneste på Haakonsvern som uordinert (trur eg i alle høve). 22. juni blir eg rett og slett ordinert, og det på Kinn.

No skal ei veninne av meg og eg ut og ro. Nyte fin-vêret!

artikkel

2008-05-03T12:09:00.006+02:00

går visst treigt med oppdateringar. Vekene etter påske har gått ganske i eitt. Fagdagar med feltprestkorpset, seglas med den nye MTB-en KNM Storm frå Oslo til Bergen, NORSEC med YATA, jubileumshelg på Haakonsvern og konfirmasjonar, er noko av det som har fylt vekedagar og helger. No er det igjen helg i Bergen, som dei fleste andre stader, og sola skin! Men eg sit inne og skriv semesteroppgåve (og sullar på nettet). Snakk om prioritering...

har forøvrig etter påske lært meg å gimpe. Kjekt å variere litt slik at det ikkje berre vert hekling.

I mangel på anna oppdatering:
artikkel hos BFO om konfirmasjonsopplegget vårt

hm... variabelt om den lenka virker. Her er i alle fall URL-en:
http://www.bfo.no/index.php/weblog/index_enkeltsak/konfirmasjon_med_militaer_vri/
T

sukk

2008-04-05T17:18:00.008+02:00

dette var jo litt morosamt å sjå att... (om utydeleg: http://www.floraskulen.no/fagsider/samf_fag/firdaposten_utkl.htm)
Nedst til venstre står vel eg. Og no er eg altså prest for det som no er 22. MTBskv, der Ravn og Tjeld er dei to siste gjenverande fartya. http://www.floraskulen.no/fagsider/samf_fag/frigjering.htm

"Ingen sjøsjuke" er ei sanning med modifikasjonar, men som eg sa i mi innsettingspreike så vart eg sjøsjuk den gongen, noko eg ikkje turde innrømme. Men no er det kome for ein dag (på preikestolen i Haakonsvern kyrkje)!

Lurer på om eg kanskje er MTBist

Bilete frå tokt

2008-03-23T23:27:00.005+01:00

Lenge sidan sist. Dagane i sjøforsvaret er flotte og varierte, og eg treff mykje folk. Litt av jobben er å segle med tildelte våpen, i mitt tilfelle MTB-våpenet og Marinens logistikkvåpen, og under følgjer nokre bilete frå tokt med MTBane KNM Ravn og KNM Tjeld.

Scandic Tower Update

2008-01-30T22:59:00.000+01:00

Aloha!!

No er mine to veker på Hawaii snart omme. Utruleg kor fort tida går når ein tuslar rundt omkring med gode venner og lev livet under Stillehavssola. Honolulu må vere ein av dei finaste små storbyane eg har vore i, reint og fint med meir eller mindre pene bygningar. Tok turen til Pearl City i går, som var litt meir klassisk outback amerikansk. Trafikkaoset halve ettermiddagen hindra ein svipptur til Northshore (dessverre...), får håpe vi kan ta det igjen før eg reiser heim. Der oppe skin nemleg sola nesten heile tida, ikkje slik som her nede der det styrtregnar eit par gonger for dagen. Interessant fenomen det der. Sola skin frå skyfri himmel, og med eitt tar det til å regne. Før du har fått summa deg nok til å forstå kva som skjer, har det slutta å regne, og du står der som ei våt kråke med forvirra høne syndrom.

Merethe og Marianne og Fanny bur eit steinkast frå Waikiki Beach, som ikkje er så flott som ein skal ha det til. Klagar ikkje, for all del! Problemet er vel at det er masse sand der. Sand er ikkje så bra. Sand snik seg ned i lommeboka, inn i øyrene, under neglene. Sand legg seg i små sår på føtene og gir infeksjon. Auauau! Håplause apotek har dei her òg, umogleg å finne det ein skal ha.

Vi tok ein "kjapp" tur i dyrehagen hin dagen. Gøygøygøy! Det var massemasse flotte dyr, og ein gjekk rundt med ei kjensle av å tusle rundt på den afrikanske savanna, med sjiraffa og antilopedyr og nasehorn og sebra og tusen fine fuglar som tusla rundt på opne marker eit par meter frå deg. Vi såg løver, og hyener, og wild dogs (som reiste seg opp på sine tynne skranglete bein og bukka for oss då Merethe plystra), gepard, mangfaldige søte nusselege apekattar (vi skal snike oss tilbake ei natt og stjele ein av desse små kosebamsane) og orangutangar!!!

Orangutangar er superintelligente og forferdeleg hårete. Ein gjeng asiatiske drittungar (vel, iallfall med ekstremt dårleg oppdragelse) kasta chips/kjeks bort til gitteret (kunne ikkje ta bilete fordi gitteret var for tett og glasvindauget gav for mykje gjenskinn). Små oransje kuler. Christy (dameorangutangen som er over 30 år) leita opp ein pinne lang og smal nok til å gå gjennom gitteret og pirka desse kjeksa gjennom og inn så ho kunne spise! Målretta arbeid, møysommeleg arbeid, men ho fekk det til! Vi var så fascinert. Brukte litt for lang tid på å leite etter tigrar i eit stoooort bur/inngjerda innhengig med altfor mange tre og busker og fekk ikkje komt oss i petting zoo. Der hadde dei nemleg lama som vi kunne kose med. *snufs* Vi gjekk derfor og såg på skjelpaddene i staden, og vart inspirert til å sjå Harry Potter om kvelden. Lord Voldemort er som snyttt ut av skalet på ei skjelpadde.

No er sola komt så langt rundt huset at eg kan setje meg ut på altanen og lese bok og slappe av i sola. Ikkje aktuelt å gå på stranda med mørke skyer som trugar bak nærmaste fjelltopp!

Hawaii...

2008-01-29T21:05:00.000+01:00

Kvar er det vel varmare og vakrare og herlegare enn Hawaii? Der Frangipanien blømer og bølgjene knusar mot strand, og palmane vaiar i brisen.

Joda, Hawaii er idyllisk. Og definitivt vel verdt 36 timars reise rundt halve jorda. Eg vil nok kanskje tilrå å ta med ein reisekamerat eller to, men med eit par bøker (Saman er ein mindre aleine og Night Watch), kom eg heilskinna og relativt utkvilt fram til Kaopalani Avenue, med fiskebollar, fiskekaker, makrell i tomat og norwegia i kofferten.

Som i dei fleste andre statar i USA, er trafikken heftig. Alle køyrer minst to bilar kvar - samstundes - og kollektivfelt er eit ukjent begrep. I rushtrafikken løner det seg derfor utan tvil å gå. Så til fots vi gjekk, langs heeeile Waikiki opp (evt ned?) til Downtown og universitetet, kor Merethe hadde skrekkeleg mykje å fikse og eg koste meg i kø her og kø der og observerte alle dei rare folka som samlast på HPU. Ettersom gnagsår av flipflopar er skrekkeleg vondt, vart det beslutta at eg trengte nye. Hawaii er kanskje ikkje flipflipanes vogge, men det er nok her barnehagen er, for så mange ulike flipflopar har eg vel aldri sett i heile mitt liv! Fine flipflopar, stygge flipflopar, mjuke flipflopar, harde flipflopar, gummi flipflopar, skinn flipflopar, keisame flipflopar, kule flipflopar, glitrande flipflopar og og og you name it. Fann ut at eg trengte ein ny bikini òg (den gamle har visst krympa sidan Tobago!), og ustyrt med flunkande ny utrusting kunne Waikiki Beach erobrast. Tomodet mitt strekk seg diverre ikkje så veldig langt, så når "Kafka on the beach" var utlesen, var det på tide å gå. Ligge og sove på stranda er ufatteleg lite spennande, spesielt sidan vår del av stranda stort sett er befolka av pensjonistar og småbarnsfamiliar, og kven gidd vel tusle heeeeeilt opp til huttaheiti for å spele strandvolleyball?

Ein tur til North Shore vart det òg, der vi overvar ein surfekonkurranse *me like surfers* og kikka på "Lost"-settet og dei fabelaktige nesten folketomme strendene. Waikiki Beach kan hoppe i havet, eg vil heller henge her oppe! Grønt, frodig (oki, så er det regntid no), laidback, kosleg, fantastisk fint!! *sukke henført*

Skjold

2008-01-29T19:05:00.001+01:00

No har eg vore i Mandal. To dagar med Skjold-prosjektet. I går var det segling med KNM Storm. Litt av eit farty! Vi la ut, hadde havari- og sanitetsøving og køyrte inn giret. Gledeleg at det no er i gang. I dag fekk eg omvisning på verftet Umoe Mandal, som byggjer Skjold-klassen, og fekk sett litt korleis dei som arbeider med prosjektet har det. Mange hyggjelege marine-folk, og eg kan skjønne at dei gler seg til å få fartya etter stadige utsettingar. Tykkjer dei, altså mine kollegaer i MTB-våpenet, er forbiletleg tolmodige. På verftet fekk eg sjå alt frå små komponentar og korleis og av kva skroget vert laga av, via farty/komponentar under bygging til ferdige farty. Skjold-klassen har kapasitetar eg som ikkje-fagperson nok ikkje forstår alt av, men det eg forstår tilseier at desse må vi ha! Eg går rundt og kosar meg med inntrykk, informasjon og ny kunnskap om noko eg er interessert i, og får attpåtil betalt for det.
http://www.mil.no/sjo/start/article.jhtml?articleID=150882 (denne artikkelen er frå førre veke.)
http://www.mil.no/sjo/nye_mtber/start/;jsessionid=CCKSISSCILTS1QFIZYGSFEQ?_requestid=7100454

Grunna fotoforbod har eg ikkje bilete frå dette. I staden, og utan samanlikning for øvrig, legg eg ved eit bilete av ein minde-"rækkert". Rettare sagt, øskja til ein slik. Innhaldet, sjokoladen, er (sjølvsagt) eten. Såg den på kiwi oppi vegen og det var så hyggjeleg. Hugsa vi hadde sånne då eg var liten.

In the navy/in der Marine (hm, for det må vel vere dativ?)

2008-01-24T20:05:00.000+01:00

denne gangen skal eg nøye meg med ei lenke:
http://www.mil.no/sjo

http://www.mil.no/sjo/start/article.jhtml?articleID=150790

og eit bilete av min første vaffel som feltprest, steikt på gastelag tysdag. Trur eg har innført ein eigen "vaffeluniform" pga den for einkvar vaffelsteikar velkjende vaffelosen.

godt nytt år!

2008-01-20T17:40:00.000+01:00

no er det lenge sidan eg har skrive noko. For å femne om fleire ting som har vore sidan sist, vert det litt i stikkordsform.
Først avslutta eg studia. Vi var ein kjekk og triveleg gjeng som mottok vitnemål i desember. Eg har vore veldig heldig med mine medstudentar. Første to bileta er frå dette - høvesvis Ole Andreas si skisse til kyrkjeretten og stryking av bunadsskjorte på studenthybel.

jula - kjempefin. tok meg litt tid å skjønne kvifor eg var så dårleg i magen, heilt til eg kutta ut jerntablettane etter blodgiving. Då vart alt så meget betre. Tove og Torunn laga stilig pepperkakeborg. Digg å vere heime med familien. Vi hadde og gjest: Sofelof (Sofus), ein nyyyyyyyydeleg pusekatt. Han er det her diverse bilete av. (Og nei, han vart sjølvsagt ikkje pakka oppi sekken slik det ser ut, men hadde eigen flybillett.)

Nyttårsaftan var eg i Bergen. Tove og Thomas laga imponerande gourmetmiddag, før dei, ein kamerat av Thomas, og eg tok bana til Fløien og gjekk opp på Blåmannen. Flott oppleving - sjå ned på fyrverkeri som berre lagar "poff", champagne og godt selskap. Så gjekk vi ned att (dette er på språkleg nivå med ein stil på barneskulen. skal prøve unngå fleire "så"-setningar).

Litt før klokka 8 2. januar møtte eg i porten på Haakonsvern. Klar til dyst og avtening av frivillig førstegangsteneste som VAB. Førebels trivast eg godt i uniform! Å jobbe her har eg hatt lyst til i altfor mange år. Så no er eg her. Dette er ei kort oppsummering av første tida

vinterøving første helga (radiatoren på rommet virka ikkje)
kokelimonke til langt på natt
fått gnagsår i nakken (resultat av skjorte og slips...) Litt plagsomt og uvant.
slite litt med sveisen - hue av, hue på, hårstrikk og klemmer som glir ut. satser på at det kjem med trening.
apropos trening: jogga halv seks ein morgon. Det var kanskje ikkje heilt nødvendig... men jammen har eg fortsett med det - ein gang i veka.
seint i seng - tidleg opp, over ein for lang periode.
hyggja meg med nybakte bollar saman med TSN-vener
funne støvlettar som faktisk passa i skaftet...
prata med mange hyggjelege menneske på basen. Fint å tusle rundt og bli kjent med folk, og ekstra digg å vite at det faktisk er jobben min :) (deler av den i alle fall)
hatt undervisning for tillitsvalgte
konfirmantundervisning
samtale med vernepliktig
møte med velferdskontoret om felles utfordringar og samarbeid
hatt innsettingsgudsteneste i dag, så no er eg formelt (kyrkjeleg) innsett i tenesta.

helsing løytnant Reksten

Juletid i Wolfenbüttel

2007-12-10T16:33:00.000+01:00

Mørkret seinkar seg tidlegare og tidlegare over Tyskland, og dei titusen julelys vert tende i krokar og krikar. Juletre og schwipbogen er på plass i alle hagar og vindauge, og butikkane bugnar over av juletilbod og julepapir og julenissar. Det beste av alt er likevel julemarknadane. I Niedersachsen er det over 400 lokale julemarknader. Alle byar med respekt for seg sjølv har julemarknad som står heile advent, dei mindre landsbyane har julemarknad ein eller fleire dagar før jul. Det er ein superkosleg tradisjon, med Glühwein og pølselukt liggande tungt over marknaden. Min favoritt så langt er FeuerZangen Bowle i Wolfenbüttel. Det er ingen Glühwein, men er laga på rom og brent sukker og frukt av noko slag. Puffertjes og Bratwurst høyrer òg med, for ikkje å gløyme IssNordisch-boden med Köttbullar, Glögg og Rosmarinpoteter *mmmm* Dessutan kan ein kjøpe masse søtsaker og kaker og steinovnpizza og smykker og kunsthandverk, og der er karusellar for barn og mykje moro. Marknaden i Wolfenbüttel er på torget, omgitt av store, gamle bindingsverkshus, med lys i samtlege vindauge i Rådhuset og Sorenskrivarbygget, og det luktar himmelsk frå alle bodene og alle er glade og lukkelege og mette. Marknaden i Braunschweig er rundt domkyrkja og borga, er mykje mykje større men òg dyrare, meir uoversiktleg og full av folk. Samtlege studentorganisasjonar har avslutning på marknaden der, og eigentleg skal eg dit både torsdag og fredag, men ettersom eg var der to gonger forrige veke, trur eg eg hoppar over torsdag og heller blir med fredag. Det finnast grenser for kor mykje Glühwein og Bratwurst ein kan trykke i seg i løpet av ei veke. I dag skal eg nemleg ein liten tur i Wolfenbüttel, og onsdag ein gong til. Det er ein kosleg plass å treffe venner, og gir ei kjempegod julestemning. Blir litt feil å høyre "Deg vere ære" til jul samt desse skikkeleg treige og keisame og nesten triste julesangane dei er så glade i her nede. Kanskje eg skal stille meg opp og synge "Musevisa" og tene litt pengar til flybilletten min til Hawaii...

Elles er nesten alle julegåvene i boks! Eit par vart bestilt i dag, og så får fantasien snu seg rundt og setje i gang og komme på dei siste perfekte gåvene. Tida strekk snart ikkje til, blir lange dagar på jobb og lange kveldar over bøkene heime, men det er verdt det, for om 8 dagar reiser eg heim på juleferie!

Landskamp

2007-12-09T15:26:00.000+01:00

Det er rett nok nokre veker sidan, men mitt medlemsskap i supporterklubben "Oljeberget" resulterte i landskamp mot Tyrkia. Eg spelte sjølvsagt ikkje, men heia og støtta laget. At vi ikkje spelte spesielt godt, kan eg ikkje ta på mi kappe. Eg har lenge tenkt eg burde vore på Ullevål før eg forlét Oslo, så no greip eg sjansen og hutra og fraus gjennom kampen. Her er nokre bilete. Meir gidd eg ikkje sei om den saka.

3/4 av avsluttande praktikum var saman med 3 tilsette på skuletur til Stockholm og Uppsala. Det var riktig så triveleg. Fin blanding av fagleg, kulturelt og sosialt program.

Tidlegare denne veka hadde teologisk fakultet si tradisjonelle "juletreåpning". Gløgg (med og utan), peparkaker, julesongar, tale ved direktøren og greie folk, er ein triveleg kombinasjon.

Sonst 'was neues? Trur ikkje det...
Det er under ei veke til den 6-årige cand.graden er i boks, viss eksamen går fint. Hjelpes.
...så no må eg vel begynne å tenke på å finne ut kva eg skal bli når eg blir stor!

Braunkohl

2007-11-20T14:12:00.000+01:00

Jeje...

då humpar vi rundt med ei skinne rundt ankelen som hindrar omlag all normal rørsle utanom rett-fram-gåing. Hadde ein interessant runde torsdag, frå lege til röntgeninstitutt og tilbake til lege. Ser ein på det positive er det ingenting som er brista eller knekt, men leddbandsproblem er heller ikkje å spøke med. Innser at eg burde tatt eit krasjkurs i tyske medisinske termar før legebesøk. Eg forstod i det minste "kein Sport" rimeleg bra. Så bra at eg drog på Braunkohlwanderung laurdag :-)

Denne vandringa hadde eit enkelt formål. Gå frå ein jarnbanestasjon til den neste, drikke Glühwein og schnaps undervegs og spise kålstuing ved mål. Vi gjekk av toget på ei grasstripe ca 40min nord for Braunschweig, der det var flatt og grått og vått. Dei aller fleste var godt kledd i tursko, huer og skjerf, andre hadde ikkje heilt sjekka vêret og stilte i joggesko (desse vart riiiimeleg våte). Eg var budd som alltid med superundertøy, ullundertøy, ullsokkar, ullgensar, fleecegensar, regnjakke, vasstette tursko, hanskar og tjukk, søt hue, såg ut som storesystera til Michellin-mannen og følte meg ultranorsk. I veska var vatn, mandarinar, eit par brötchen, appelsin, plaster, paracetamol og ekstra varme klede. Mine medvandrarar hadde øl, sprit og snapsglas... Det kan høyres ut som om eg hadde bomma litt på oppakkinga, men det viste seg å komme til nytte. Med regnbukse kunne eg setje meg ned over alt, og paracetamol vart veldig populært blant berlinarane som hadde vore på Merz dagen før. Eg trur vi gjekk omlag 15 km, det tok 7 timar, og vi hadde 4 Glühweinpausar (Takke meg til gløgg!!). Etter litt symjing over marker og hopping gjennom sump og vandring på måfå i ein skog, endte vi opp i ein liten landsby kor vi vart servert Braunkohl med Kassler, surkål og poteter (Eg spiste poteter... og litt ihelkokt kål som smakte fint lite). Tumla rett til sengs då eg endeleg kom heim etter nesten 15 timar på tur.

Stole

2007-11-16T17:47:00.001+01:00

Var skikkeleg dårleg tirsdag kveld, og fann då ut at eg ville sove litt lenger onsdag morgon. Vanlegvis drar eg på skulen kl åtte, men no tenkte eg at eg kunne sykle ti på ni. Men nei, eg kjem for seint til skulen. Då eg kjem ned i sykkelboden ser eg at noko er gale med bremsene. Bruker rett nok litt tid på å skjønne kva som er gale (hm. trøytt?), men oppdagar seinare på dagen at det rett og slett er bremseklossane som er stolne. Ka farsken? Utruleg kva andre menneske har glede av å gjere.

Skulen er i gang igjen. Praksis var fint, og her er to bilde frå ishockeykampen i Stavanger:

og til slutt to bilete frå juni:

2007-11-04T14:14:00.000+01:00

det var visst ikkje innbilling:
http://www.firdaposten.no/lokalnytt/article3053848.ece

"

Nynorsk almanakk-siger

Av LNK NYTT 18.okt.2007

Det blir nynorske almanakkar i Sogn og Fjordane likevel.

Sist veke kunne Sogn og Fjordane fylkeskommune fortvila fortelje at dei ikkje lenger fekk sende ut almanakkar på nynorsk til sine tilsette og folkevalde. Årsak: Almanakkforlaget har slutta å produsere almanakken på nynorsk. No blir det ei løysing likevel.

Etter press frå fylkeskommunen og omtale i media har Almanakkforlaget snudd og vald å lage nynorsk utgåve.
- No håpar vi berre at vi klarer å få desse almanakkane klare i tide til å få delt dei ut før jul, seier ein fornøgd driftssjef Tore Stølen i Sogn og Fjordane Fylkeskommune til LNK.no."
http://www.lnk-nytt.no/index.cfm?id=158017

så då hadde eg vel ikkje trengt å engasjere meg i denne saka ved å kjøpe almanakk, men kven kveit? kanskje får eg bruk for den!

Almanakk

2007-11-04T14:05:00.000+01:00

Eg har kjøpt almanakk.
først: Kva er likskapen mellom gudstenesteboka, almanakk, NT05 og salmeboka?
*tygg litt på den, om nødvendig*
Det er første gang eg kjøper almanakk til meg sjølv. Egentli forbinde eg det med farmor. På Reksta hang det alltid ein almanakk i ei snor, og den var velbrukt. Kva som eigentleg står i ein almanakk og kva ein skal med det er eg framleis usikker på, men rekner meg eg vert klokare når eg opner den og ser kva den eigentleg inneheld. (det eg hugser frå Reksta var at ein kunne sjekke flo og fjøre)
svar: nynorskvarianten er grøn og bokmålvarianten er raud. Styrbord og babord, må vel det vere? Syns eg hugsa eg lærte det då eg tok båtførarprøven for maaaaange år sidan.

Grunnen til at eg kjøpte almanakk, er at eg for ei stund sida hørte noko på radio, las i ei avis eller berre har innbilt meg at det var ein diskusjon om ein skulle kutte ut almanakk på nynorsk - fordi det var for dyrt å produsere begge (hallo??? vi betaler no for den...). Difor - i sympati for alle som er glade i den grøne almanakken, så har eg kjøpt almanakk. Og så skal eg sjå om eg kanskje og får bruk for den!

Dagens betraktning.

T

Talet er 23

2007-10-30T17:12:00.000+01:00

Ein italiensk raudvin vart resultatet var lotteriet. Det er jo nesten litt festleg.
Kaffimaskina i kantina på kommunehuset er også svært grei å ha. Særleg 1 type. *slafs* gratis e d og. pjaktisk. Elles hadde eg nok bidratt godt til kommuneøkonomien i Sveio. Så eg tusler stadig vekk rundt med min faldbare "feltprestkorpset"-kopp.
"Sveising" var flinke å synge i Haugesund fredag og så var det kjekt å vere på "Elvis" laurdag. Eg heldt eit lite "føredrag" med tilhøyrande quiz. Dette var i Aksdal. Aksdal er større enn Sveio, der var det både apotek og andre praktiske butikkar.
Søndag var det bots- og bededag. Det er jo ikkje akkurat den festlegaste søndagen å jobbe, men trur jammen det gjekk godt. Når ein skriv preika sjølv får ein jo sjølvsagt sjølv velge kva som skal bli sagt rundt teksten, så det er i grunn grådig greitt. Dette var i Valestrand kyrkje, som eigentleg er kulturkyrkja i Sveio (etter Fartein Valen), og kyrkjelyden her er liten. Veldig liten. Blant tilhøyrarane var 3 prestar og nokre til. 2 av kjernekyrkjelyden mangla, fekk eg vite, og i dag møtte eg den eine på butikken og fekk vite at dei hadde vore i Bergen. Godt det ikkje var noko gale. Har ikkje vore her lenge, men lenge nok til å "kjenne" mange ein møter på butikken.

Her kan ein bli reint forvirra. Ikkje berre jobbar eg i Førde, så var eg jammen på Kinn hin dagen og. Og ja, "feil" Førde og "feil" Kinn (ekje ei øy her, men ein plass). Og gatenamna her er påfallande like mange "hima i Florø" (og vel sikkert landet elles), men her sluttar dei på "o".
Var og på trygdebustadene i Førde førre veke. Det var jammen koseleg. Hyggjelege, eldre menneske som er spennande å prate med.
Elles har eg takka nei til intervju til ein jobb eg har lyst på. Long story...

takk for seg i denne omgang!

lodd

2007-10-22T17:38:00.000+02:00

I dag har eg teke lodd i vinlotteriet til Sveio kommune. Vanskeleg å velge nummer, skulle eg ta 23, 37 eller 38? Eg landa på 23. Spurte sjølvsagt om ein måtte vere til stades ved trekninga, men det trong eg ikkje. For fredag skal eg på konvent. Dei aller fleste andre prosti kallar det prostilag, og form og innhald varierer også rundt om kring, heilt frå sosiale festlegheiter og ein god middag, til det heilt seriøse med fagleg påfyll. Vi skal ha om nyare Paulusforskning.
Som i Askvoll er det kinki å få tak i fersk fisk. Rykta om ein fiskebil nådde meg i går, og i dag stod den utanfor Rimi. Det resulterte i 1,5kg torsk - fiskemannen var samd i at 3 kg kanskje var i meste laget for meg i få veker. Han meinte eg gjorde eit godt kjøp, men han var sunnmøring, så eg veit ikkje. Om han har lurt meg eller ikkje, det aner eg ikkje. Fisk er det i alle fall! Klarte i prekeveringa å knekke ein kniv. Det var teit.
Eg er altså i Sveio. Sveio "midt i leio". Heilt sør i Hordaland. På grensa til Haugesund. Her skal eg vere 5 veker og 2 av dei er gått.
Kjekk leilighet
Hyggjelege kollegaer
Baker Bøe lager gode bakevarer
Har innsett at eg truleg ikkje vil kome til å møte nokon (på min alder) å "henge" med utanom jobb.
Stort sett berre jobb å finne på, men jobben er fin den. I tillegg klarer eg ikkje heilt halde meg unna KM, og har vore med på TS-øving, "kick off" (= natt med lite søvn, merker det er nokre år sidan dette var rutine...) og skal vere med på kulturnatt fredag og "Elvis" laurdag.
Skal på MR med foten min i morra kveld, og fysioterapeut torsdag morgon.
Fått bitteliten bulk i venstre bakdør på leigebilen, som eg er redd store deler av løna mi går med til å dekke fiksing av. Og nei, det er ikkje eg som har køyrt på noko. Medan bilen stod parkert har dette skjedd. Teit.
Har ila vekene her også vore ein tur i Bergen. Trivelege greier. Og så har eg vore på ishockeykamp i Stavanger med Lene og Monica. Ein liten tur til Karmøy vart det og hin dagen.
Bilete får vente - har ikkje med overføringskabelen.

Ikkje særleg spennande oppdatering, men her held eg jaffal til om dagane. Kort, brev og meldingar mottas med takk :)

Herzlich willkommen in Niedersachsen as if

2007-10-22T13:26:00.000+02:00

Makan for ei helg vi har hatt... Thomas kom 3 timar seinare på torsdag enn planlagt fordi 1) flyet CPH-HAJ var kansellert og 2) neste fly var forseinka slik at 3)han måtte ta drosje (dyyyrt) for å nå eit tog slik at ha kunne vere her før 22:00. Laurdag var vi på tur eit par timar, skulle ta bussen tilbake denne var 3 minutt for tidleg ute og vi måtte 1) spurte dei siste 200 metrane til busstoppen, 2) vere vitne til at bussjåføren såg oss men ignorerte oss og 3) passasjerane tydleg peika og veiva og prøvde å fortelje sjåføren at nokon prøvde å nå bussen. 4) Det er ein time til neste buss og 12 km til nærmaste tettstad med andre bussforbindelsar. Altså går vi. Og skal haike. På 2,5 kilometer har sikkert 40 nesten tomme biler køyrd forbi to unge, sunne og spreke ungdommar som smilande traskar langs vegen, før endeleg ein ung mann med ein bitteliten og ganske full bil stoppar og tar oss med (vi må først montere eit baksete til Thomas). Dette er Alex frå Freiburg ved Stuttgart som kan fortelje at (som vi hadde observert) "ja, folk i niedersachsen er utruleg lite vennlege og hjelpsame". Søndag skal Thomas tilbake til Hannover. Eg blir heldigvis med han til Braunschweig, for 1) straumledningane mellom Wolfsburg og Braunschweig har ramla ned og ingen tog frå aust kjem inn. Toget vårt er derfor kansellert (og tru for alt i verda ikkje at det blir sett opp eit ekstra tog) 2) alle beskjedar vert gjevne på tysk, både munnleg og skriftleg på tavlene og stakkars utlendingar kan berre gå og legge seg. 3) stod leeenge i kø før vi fekk snakka med dame i "Kundenservice"-skranken (trur eg må skrive eit brev og forklare kva ordet "service" betyr) som 4) var usannsynleg frekk: Innleia samtale med å forklare situasjonen "Wir wollten mit dem IC um 15:51 fahren..."[dame avbryt, brysk] "Ist ausgefallen" [klokka er 10 over fire, så:] "ja, hammor schon erfahren, deswegen sind wir ja hier!" prøver å forklare at Thomas må nå et fly og spør kva vi skal gjere. får beskjed om at det er vårt ansvar å vere tidsnok til flyet/vere tidleg nok ute. Spurte om det er vårt ansvar å sjekke eit par dagar i forvegen om straumnettet vil fungere og spurte om vi ville få gutschein til drosje [dama: sint og brysk og usannsynleg frekk]"nein. [punkt] Ist Ihre Verantwortung". Altså tok vi RE til Hannover, drosje til flyplassen (dyyyyrt) og fekk Thomas av garde. Eg drog så tilbake til Hannover, der toget 1) var forseinka fordi vi venta på toget frå Köln, og vi dermed 2) mista toget frå braunschweig til Wolfenbüttel ( såg det køyre ut frå gleis 2 i det vi kom køyrande inn på gleis 6). Venta i 45 minutt og tok toget (kunne tatt bussen, ettersom begge transportmoglegheitene om kvelden går akkurat samstundes frå Braunschweig (!!!)).

Om ikkje anna har eg fått lese ferdig ei av dei to bøkene eg kjøpte meg på stasjonen. Trur eg snart har kjøpt alle dei tåpelegaste romanane til sals her i Tyskland, og ordforrådet mitt blir ikkje akkurat større... tok litt tid før eg forstod at "killt"/"gekillt" betyr drept. Kva er gale med "getötet" eller "ermordert"? Forstår ikkje dei unge, kvasi-urbane tyske kvinnene sitt eige språk? Eller prøver oversetjarane å snikinføre enda fleire engelske ord i dette elles så uforståelege språket? Er det berre eg som er håplaust gamaldags og for opphengd i skuletysken min og ikkje heng med i dei språklege svingane?

p6 og Vpr

2007-09-27T15:20:00.000+02:00

Ja, då er nesten tre veker i Tyskland over. Kan ikkje sei eg har blitt mykje klokare enn eg var før, eller at eg er komt så veldig mykje lenger enn eg var før eg reiste, men eg har i det minste blitt veldig flink til å skrive ut plott av proteina/peptida mine! Eg har no ein perm full av plott i ulike variantar: store - små, svart/kvitt-fargar, med og utan parameter, rett og feil veg, oppned, for kraftige og for svake, og sjølvsagt med ulike utsnitt av spektra. Mange er dessutan fint dekorerte med strekar og kryss i eit fåfengt forsøk på å finne samanhengen mellom alle toppane. Dei siste tre dagane har eg dessutan jobba med å finne ut om den tilordninga eg hadde gjort frå før faktisk er rett, slik at eg ikkje med utgangspunkt i feil tal postulerar teoriar og hypoteser og kva eg no enn måtte ha lyst til. Stoda i dag er at ein topp (ukjend) har forsvunne - og kanskje er den same som har dukka opp lenger borte. Det er nemleg dukka opp mange nye system og toppar utan at dei gamle har forsvunne! Dette forvirrar ein stakkars hjerne som slit nok med å bli kjend med tysk språk og (u)kultur. Nemleg. Eg har laga mange fine grafar og tabellar som eg ikkje heilt ser nytten av enno, men eg har no gjort som eg fekk beskjed om!

Elles er låret på bedringens veg. Fysioterapi mot ein forstrekt muskel er skrekkeleg vondt, men no kan eg gå i trapper igjen, så snart kan eg vel løpe igjen òg. Ein ting er iallfall sikkert: Muskelen hadde ikkje særleg godt av å traske i Berlin og Potsdam i to dagar! (Ikkje lommeboka heller, men psyken og helsa elles.) Ettersom ein ikkje kan vere i Berlin utan å traske, det vere seg på Kudamm, Potsdamer Platz eller Moabit, fekk det berre stå til. Heldigvis er det mange koslege Kneiper og kafèar ein kan dumpe ned på om ein blir for sliten. Reint teoretisk altså. Kven blir vel sliten på Kudamm, der lekre butikkar ligg på rad og bugnar av spennande ting? Då er det betre å slappe av med ost og vin og ei bok i leiligheten etterpå, og pusle litt med bursdagsgåver og julegåver og prøve alt ein har investert i.

In Wolfenbüttel regnet es

2007-09-10T12:43:00.000+02:00

Und wenn es regnet kann man kaum raus gehen, und jedenfalls nicht Rad fahren!

Med andre ord yrar det så vidt og tretoppane beveger seg så vidt. (Av ein eller annan grunn kan ein ikkje skrive o med strek gjennom, fordi alt+4 får maskina til å skifte side. Jaja.)
Har blitt tatt veldig godt imot, vist rundt litt her og der, fått adgangskort og nyklar, samt garderobe, epostadresse, brukarnamn til PC og te :-) Snart skal Victor ta meg med på rundtur og kanskje vise meg kantina, for eg er svolten. Når nokon seier dei skal hente meg halv 9, kan dei ikkje komme ti minutt tidlegare!! Altså har eg ikkje med meg mat. Instituttet er ganske stort, men mitt bygg er overkommeleg. Tre etasjar med eit stort fellesareal i midten, som gjer det lyst og luftig og varmt (masse vindauge overalt). Delar kontor med ein veldig hyggeleg og kjempeartig inder (post.doc) og ein tysker med langt hår som eg ikkje heilt veit kven er eller kva han gjer. Vel, akkurat no installerer han Topspin og skal få det up and running. Håpar inderleg han ikkje kjem og ber meg om hjelp...

Elles har eg rikeleg å gjere dei neste dagane, lage oversikt (logisk...) over arbeidet så langt, setje meg inn i kva dei driv med her, skaffe busskort, registrere meg hos bedriftslege, bli kjent med folk og fe og instituttet. Det er mangemange forskningsgrupper her som alle jobbar med ulike spennande ting. Det er svært langt til ein apotekkvardag iallfall!!

Bergen

2007-08-23T08:58:00.000+02:00

Jammen santen kom eg endeleg på passordet mitt og kan dermed oppdatere min del av bloggen :-)

Etter ein rimeleg hektisk vår og sommar med jobbing, jobbing og atter jobbing, både på apotek i Bergen og heime, samt labbing rundt på eit nærast folketomt Realfagsbygg, er det rimeleg herleg at skulen har starta og venner og kjente invaderer gatene og gangane og lesesalen og kantina. At eg sjølv snart skal reise til Tyskland blir nesten litt uvesentleg i all denne herlegdomen av sol og sommar og is i parken. Når det er sagt, må eg jo nesten føye til at eg no har ein stad å bu (saman med to ukjende studiner av uviss nasjonalitet, alder og bakgrunn) truleg rett utanfor Braunschweig men visstnok med god bussforbindelse frå kjøkkentrappa til instituttet mitt. Eg har dessutan tatt kontakt med rugbyklubben og Rotaract-klubben og er hjarteleg velkommen til å slå meg saman med dei for ei stund, eg har ordna forsikring og flybillett og er med andre ord heilt reiseklar. Ein aldri så liten detalj gjenstår: pakking. Kva treng ein for eit par månader i Tyskland? Sånn i tillegg til eit tonn bøker. Det eg manglar kan eg jo alltids kjøpe, men så var det jo alle dei fine skoa mine, og t-skjortene mine, og kjolane mine! Og endeleg kan eg jo gå med skjørt (har ikkje tenkt å sykle til dagleg). Og dersom eg skal ha ei kåpe med, så må eg nesten ha to til, og regntøy og vinterjakke og penjakke og allvêrsjakke og strikkajakke. Eg klare fint å pakke til England, så eg skal nok klare det her òg. Med dagens prisar for overvekt så er det uansett billegare å kjøpe seg eit par nye, søte sko enn å ta med to par for mange av dei gamle :-)

Tilbake frå Rotterdam

2007-08-14T19:28:00.000+02:00

Det var faktisk litt trist å stikke frå Rotterdam. Kjende eg gjerne kunne vore lenger. Fine oppgåver og gode kollegaer. Rett og slett triveleg.

Her er eg klar for skipsbesøk. Avisbunken er med.

Som sjømannsprestvikar tek ein del i alle slags oppgåver, t.d. tømming av leilighet som er seld. Praktisk at den danske kyrkja har større bil. Det er samarbeid mellom dei andre nordiske kyrkjene i Rotterdam.

På havna fanst båtar i alle storleikar og fasongar. Denne er så svær og stikk så djupt at den må ligge ytst i havneområdet. Her ute har den, med last, 1 meter klaring til botnen.

Nokre bilete frå havneområdet, teke under forhaling med "roll-on, roll-off"-fartyet Tor Humbria.

frå euromasta:

politi

2007-08-09T21:49:00.000+02:00

Har i det siste tenkt at politiet burde få seg eit eige blogginnlegg! Dei har altså vist seg frå ei veldig bra side. For det første kom dei svært raskt då vi ringte og servicen elles har vore upåklageleg. Fleire gongar har dei kome innom kyrkja og spurt korleis vi har det og om det er noko dei kan hjelpe oss med. Triveleg. Så dette er i grunn berre ein liten honnør til dei. Om politiet i Nederland berre er så bra, skal eg ikkje uttale meg om, men sånn dei har vore mot oss har vore kjempebra! (Av ein eller annan merkeleg grunn ville dei ikkje ha kaffi (og sikkert ikkje vaflar heller). Mystisk. "Alle" på kjerka vil jo ha det!)

vaffel og fanklubb

2007-07-27T16:55:00.000+02:00

no vart det mange innlegg på kort tid, men dette blir kort!

I dag har eg steikt min første vaffel her! Hadde ikkje trudd at det skulle gå over halvanna veke før det sku skje. (Førre husvakt var berre dei siste timane, og då var det nok frå før, og onsdag vart eg som nemnt i førre innlegg oppteken med andre ting.) Kvifor er dette noko å fortelje? Jo, fordi vaflar har ein spesiell plass i Sjømannskyrkjene.

Det andre eg skulle seie, var at eg har fått meg fanklubb! X-tal ukjende fans. Dei oppdaga meg allereie første dagen eg var her. Stikk og etterlet seg store raude prikkar. Fanklubb av mygg. Er visst ganske vanleg her, men irriterande likevel. Har aldri hatt så mange myggstikk, og så store.

ting skjer

2007-07-26T18:55:00.000+02:00

Skal hilse og sei at ting skjer...

Først kan det jo nemnast at mange av filippinarane på skipa er svært høflege. Nesten litt i overkant. Menmen - skakje klage! Her hin dagen var det forresten ein som reagerte på etternamnet mitt. Uvisst kvifor, kan jo tenkjast han kjenner til rederiet, men samma det. Neste gong eg kom på same skipet (eg lova kome tilbake med nokre svenske aviser til skipparen og norsk sjokolade til nordmannen), så var det same filippinaren ved landgangen. Han ba meg rutinemessig skrive meg inn og "Reksten, oh, I remember you". Så fekk han nokre engelskspråklege aviser av meg og var strålande nøgd!

Av landgangar er det forresten ganske mykje ymist. Høgdeskrekken min tok seg jo ferie då eg var på plattform, men det ser jammen ut til at den har moderert seg litt generelt, for det går veldig bra! Nokre av skipa er ganske svære og høge, og landgangen er ein installasjon i seg sjølv, medan ein annan eg gjekk ombord på i dag berre var ein taustige (båten var veldig låg) - minna eigentleg litt om å klatre i land på bua.

Bilkøyringa går greitt - har ein lei tendens til å køyre omveg når eg skal tilbake frå havna, men det kan vel kallast sight-seeing - sikkert godt for noko.

Gjer ei lenger historie kort (kanskje mest av omsyn til tryggleik og at det ikkje er naudsynt å utbrodere alle detaljar på verdsveven): Natt til onsdag vakna eg av ein smell og lyden av knust glas. Såg på klokka - 01.56, reiv med meg buksa og skunda meg ned ein etasje og vekte husmorvikaren. Hørte det gjekk på hybelen min og vi ringte politiet. (Ingen grunn til å leike helt, og greitt å sleppe ha bilete av ein fyr som kavar seg inn på kjøkenet, på netthinna framover. Kan jo heller ikkje vite om han var væpna.) Dei kom heldigvis raskt til staden og fekk teke innbrotstjuven som hadde forsynt seg godt av verdisakene mine og no hadde bevegd seg ned til husmorleiligheten og starta forsyne seg av smykka hennar (vi hadde då gått heilt ned og møtt politiet). Her var CSI-tendensar både ved pågripinga og vidare etterforsking, mtp innsamling av fingeravtrykk og DNA frå blodspor (har "desinfisert" kjøkenbenken min etter at han måtte krype over den for å kome seg frå vindauget og ned på golvet. Og framand blodsøl er ikkje det ein ønsker rundt seg). Tjuven hadde for sikkerthets skuld først knust vindauge på begge bilane og eit inn til biblioteket (i eit forsøk på å ta seg inn der). Det kan leggjast til at han ikkje kan ha vore særleg smart. Var opp til fleire ting som burde tilsei at han handla annleis, menmen. Skakje klage - det førte jo til at han vart teken. Døra til soverommet mitt er akkurat slik at ein kan kome seg usett ned, i alle høve dersom inntrengjaren er litt uoppmerksam, og det trur eg nok av ymse grunnar eigentleg tjuven var - vil tru han hadde nok med å kome seg inn. Kom oss i seng att i firetida og dagen gjekk med til rapport på politistasjonen, opprydding, henting av tinga mine på stasjonen (teke med som bevismateriale), reparasjon av bilar m.m. Einaste politiet ikkje fann, var lommeboka mi. *hrmf*. måtte då på natta sperre VISA-kortet. Var litt småsur på fyren i banken (som sjølvsagt berre følgte sine reglar), menmen. Men kor kunne lommeboka vere? At tjuven hadde teke den, var det ikkje tvil om - såg jo at han hadde vore over heile hybelen - alt av skuffer og skap var opna og veska kor lommeboka hadde vore, var tømt. Til og med den vesle raude krossen-nykkelhanken med "face shield" var blitt opna. Fyren må jo ha vore desperat. Eg prøvde då å tenkje hendingsforløp og kva rekkjefølgje tjuven hadde operert i. Prøvde rekonstruere mogleg framferd frå han tok lommeboka (sidan han ikkje hadde putta den i sekken som alt anna han hadde teke) og følgte deretter teorien min og fann lommeboka i eit hjørne i eit rom i etasjen under! Tamtam! Akkurat som eg trudde. genialt at det funka - moro å vere etterforskar! Så ingenting tapt, anna enn tid og krefter. Diverre kom ikkje havnevakta seg ut på skipa. Eg skulle ha husvakt, men alle på huset hjelpte kvarandre slik at vi kom i mål med både rydding, politi og daglege gjeremål.

No er eg rett og slett litt trøytt og sliten. I morra skal eg prøve ta heilt fri! Er kanskje optimistisk.

Rotterdam

2007-07-22T22:07:00.000+02:00

No var det visst veldig lenge sidan sist oppdatering. Rekna vel med at det kom til å bli sånn, og det er jo inga krise. Har i mellomtida vore litt rundt om kring, type Harstad, heime med Kinnaspel og avslapping, TT på Gjøvik, DAYS i Danmark, bryllup i Tromsø og no er eg i Rotterdam.

Her kjem ei lita oppdatering frå Rotterdam.
Kom hit førre måndag og vart møtt på togstasjonen. På vegen til "kjerka" passerte vi fleire av dei andre nordiske kyrkjene, og dei ligg ikkje langt unna. Hadde et par dagar overlapp med presten her, som eg vikarierer for, og ho tok meg med både til den danske og svenske så eg fekk helst på dei. Svenskane har stort morbærtre og svømmebasseng i hagen, som eg gjerne kan bruke, og i Danskekirka er det fredagspub. Der var eg og husmorvikaren ein tur på fredag (nødvendigvis...).

Eg har det finfint. Bur i ein hybel på "kjerka". Dagane er lange og byr på litt forskjellig, men med evne til fleksibilitet, positiv innstilling og stor arbeidskapasitet, passar det meg godt.
På huset har vi ulike typer vakter. Som husvakt har eg ansvar for å ta imot gjester som kjem inn, passe at det alltid er vaflar og kaffi, og gjere vanleg husarbeid, noko reinhald og halde det koseleg. Har hørt mykje om vaflar på sjømannskyrkja før, og skal innrømme eg hadde litt prestasjonsangst, men eg trur det skal gå bra :)
Havnevakta starter med å heise flagga (nederlandsk og norsk) kl 9. Elles leiter vi opp skip med nordmenn ombord. Det gjer vi vha nokre lister/databasar på datamaskin og evt tlf til agentar. Ingen garanti for at vi finn alle, sikkert nokre vi ikkje veit om, men dei vi finn reiser vi til med norske lokalaviser, som vi får 2 gongar i veka. Det eg kvidde meg mest på i forkant var å skulle køyre bil. Er vant til vestlandsvegar kor det er flott når det er 2 felt - eitt i kvar retning, og har eigentleg kun køyrt strekningane Florø - Førde, Florø - Nesholmen og rundt i Ulsteinvik. Vegane her blir store når største vegen eg tidlegare sjølv har køyrt er Danmarksplass til Minde...Her er motorvegane store med mange felt, og det går fort. Var litt forsiktig i starten, men då eg vart forbikøyrt av lastebilar, innsåg eg at eg nok kunne vere litt tøffare. Så no susar eg av garde (men held meg til fartsgrensa). God skilting hjelper. Likevel er det litt detektivarbeid å finne fram mtp nummerering og faktisk plassering. Havneområdet er stort! Til tider kan det vere ganske langt å køyre. Så når datalistene er sjekka om morgonen pakkar eg avispakkar til dei ulike skipa og legg i veg. Vi har eit stort arsenal av lokalaviser og eg får lese meir firda(post) på papir her, enn eg gjer i Oslo. Skipa er alt frå enorme kjemikalietankarar til mindre lastefarty. Eitt av dei eg har vore på er i ny og ne innom Ewos i Florø. Er ikkje berreberre å gå ombord i alle, er mykje forskjellig i landgangar. Slike dagar kan bli lange frå ein begynner kl 9 til ein har vore innom siste skipet. Ein ting er å finne vegen ut i hamna, noko anna er å finne vegen tilbake :) Men det er ringveg, og eg oppdaga forsåvidt kjapt at eg skulle ha tatt av tidlegare, men eg kom meg no fram til kyrkja att. Er invitert på lunsj på eine store skipet tysdag og hadde tenkt til å dra, men no kom eg nett på at vi har stabsmøte ein time før og då rekk eg ikkje ut...
Søndagen har eg gudsteneste og er husvakt resten av dagen. Skal ha det alle søndagane eg er her. Kyrkjelyden var godt nøgd med gudstenesta i dag, og då må eg og vere nøgd. Eine dama som bur her fast var veldig nøgd med å høyre bergensdialekt (vil ikkje akkurat påstå at eg har det, men veit jo at det liknar). Det er litt forskjellige folk som høyrer til kyrkjelyden. Folk som arbeider her i kortare/lengre periodar evt fast, enker etter norske sjøfolk, andre norsk-nederlandske ektepar, m.fl. Nesten alle dei eldre nederlandske fruene (som har lært seg norsk) kommenterte at eg var lett å forstå. Det hadde eg ikkje venta, sidan ho som vanlegvis er her snakkar austlandsdialekt. Turistar og sjåførar er innom kyrkja, men sjøfolk er det få av, då effektivisering ikkje gjer det mogleg for dei å kome. Men det kjem pensjonerte sjøfolk hit. Norske tilsette ved eine rederiet som har stort kontor borti vegen her, kjem ofte hit med matpakken og et lunsj.
Med lange dagar er det godt at vi har ein fridag i veka og ein preikedag (luksus, men trengs. dagane er som sagt lange og vi ligg ikkje på latsida, så det er lite tid til å gjere andre ting innimellom).
Håper eigentleg at vêret framover blir litt smågrått, i alle høve dagane eg er på havn, akkurat for grått til at folk vil på strendene, for då er det færre bilar på vegane og meir plass til meg :)
Elles vart eg fort full av myggstikk, men det ser ut til å ha gitt seg no. Er visst mykje mygg som ein eigentleg ikkje merkar før ein ser det ganske tydeleg i form av raude prikkar overalt.
Har ikkje fått utforska byen enno, men håper det let seg gjere ein dag komande veke.
Elles dukkar det stadig vekk opp artige småting i kvardagen eg tenkjer eg burde skrive ned, men når eg kjem så langt, har eg glømt det. Særleg når eg køyrer bil kjem eg på slikt, men då er det litt vanskeleg å skrive ned. Difor vert det smått med små godhistorier frå kvardagslivet her. Men langt nok vart det uansett :)

fortsatt god sommar!

Digg

2007-04-05T08:11:00.000+02:00

Digg å vere heime.
Digg å vere på Reksta.
Digg å vere på Nesholmen.
Digg å vere heime.
Digg no å skulle skrive oppgåve?

T A
(i det poetiske påskehjørnet?)

Lørenskog

2007-03-22T08:07:00.000+01:00

Da var bedriftsbesøket på Lørenskog unnagjort. Ikkje den lange reisa, men likevel uttafor Oslos grenser. For så vidt spennande det, med marknadsføringsspel, men eg konkluderte vel med at trendanalytikar ikkje er mitt høgste ønske å bli. Så då er det jo greitt at eg ikkje har tenkt å bli det...

som ei oppfølging frå kollektivtransporten i Berlin:
i går var eg så oppteken av at månadskortet gjekk ut og måtte hugse å kjøpe flexikort og sjølvsagt stemple det på veg frå RK, og vere så pliktoppfyllande som eg ønsker å vere. Men jammen - i dag tidleg når eg såg datoen, ser eg at det er først i dag det er 22. mars og ikkje i går, ergo... det er i kveld kortet går ut. kjære vene. Distré, altså... jaja, da har eg betalt dobbelt for gårsdagens T-banetur og støtta Oslo Sporveier... *berre så unødvendig...*

Schöne Tage in Bergen

2007-03-20T21:23:00.000+01:00

Bergen eller Berlin? Denne gangen var det Bergen. Ei flott veke på besøk hos Tove. Regnbuksa mi fekk lufta seg litt, sjølv om det var opptil fleire timars opphaldsvêr der i vest! Kjekt å treffe att så mange gode vener. Dagane flaug med m.a. DNAK-kurs på SKSK, bursdag, studering, quiz, feiring av St. Patricks day, gudsteneste på HOS og hyggjeleg samver med vener og kjende. Finfint. No er kvardagen i Oslo i gang igjen, med oppgåveskriving dagen lang (ideelt, jaffal), avbrote av diverse møte og dansekurs. I morra skal matteklubben til Coca-Cola, saman med dei andre klubbane i Røde Kors i Oslo.

Schöne Tage in Berlin

2007-02-22T11:17:00.000+01:00

eg kan ikkje fordra å kome for seint! det er pinleg, dumt, flaut og oftast unødvendig: men det er mogleg å gå seg "vill" på alex, og dermed kome for seint til ein avtale sjølv med 3 kvarter til rådigheit (og eigentleg ville det teke maks 1 kvarter, 2 stopp med U-bahn og ein kort spasertur, evt gå heile vegen på 25 minutt). I staden tenkte eg ta buss som gjekk til den aktuelle gata. Det minste kartet mitt stogga akkurat i målgata. Finne den bussen var ei dagsreise i seg sjølv. Utruleg unødvendig og teit. Spurte etter bussen (tenkte det var like greitt som å sjå på kartet), men vart sendt rundt om kring - sjølv dei som jobbar på Alex hadde tydelegvis ikkje skjønt at det går mange bussar - og frå mange ulike stader rundt plassen. moralen er: ta ein kikk på kartet og stol på deg sjølv. Det er så ulikt meg å ikkje ha orden på sånt.

eg kan heller ikkje frodra å bli "snytt" økonomisk: Denne gangen galdt det dags-/vekeskort *hrmf*. dette er heilt og fullt min eigen feil. På flyet ned rekna eg på om det ville løne seg med vekeskort for desse 3 dagane, men fann at det gjorde det ikkje. Når eg seinare på kvelden hadde booka om billetten til å vere 6 dagar (i staden for 3), slo ikkje tanken meg ein gang, ei heller neste morgon når eg kjøpte det første dagskortet. Dette er da svært ulikt meg... verda går jo ikkje akkurat under, men det er berre så unødvendig :) (fleire kjenner jo også til historia frå ein gang tidlegare eg var i Berlin og vart snytt på ein butikk. Då fekk eg jaffal trena "ver sint på tysk"-tysken min :))

trur det er på tide å kome seg ut av akademia og ut i arbeidslivet før ein blir alt for distré og får sine praktiske evner vridd...

elles inneheldt turen m.a.:
- trivelege samtalar/intervju
- skunda meg til Potsdam, litt på impuls (til BSTU). burde tatt hintet da eg ikkje fann den aktuelle gata på kartet. Det var laaaangt frå togstasjonen til BSTUavdelinga. Men eg kom fram og slang meg på omvisinga, sjølv om eg kom for seint (som eg som sagt ikkje kan fordra... men dette var jaffal ingen avtale). Tilbake tok eg eit anna tog frå ein utkantstasjon like ved... Det var sånn "Reksten på tur" - tempo denne dagen. Frå det eine til det andre, ganske kjapt.
- gått "amok" på antikvariat (bøker) => bagasje: 8kg -> 19 kg.
- vore på salsa-utestad. Eg sa eg ikkje kunne, men fyren ville danse likevel. Han forstod raskt at det ikkje berre var "falsk beskjedenhet", men da fekk han ta konsekvensen av det. Han måtte "lide" seg gjennom 2 dansar med meg *hehe*
- stasimuseum, normannenstrasse. MfS er i grunn vanvittig. artig dame som jobba i kaféen i 2.etg.
- vore på sjømannskyrkje for første gong. Hadde ikkje tenkt på at det var fastelavn, men svenskane diska opp med bollar *nam*. var visst også karneval på KuDamm.
- jobba godt med studia på ein irsk pub på europacenter (venta på Runa som hadde speletime), etter nesten å ha sovna i KW gedächniskirche. god irsk kaffi! Sat nokre jordbær på nabobordet og kom ein haug med nordmenn også.
- sunge "knall rotes gummiboot" (jaffal refrenget) med ein eldre herre på ein liten karaokebar ein søndagskveld (ekje så mystisk som det hørtes ut. sidan eg ikkje har for vane å synge i mikrofon var det artig å prøve, veldig greitt å gjere det ein stad ein ikkje kjenner nokon og truleg ikkje drar attende til)
- snakka truleg meir i konjunktiv enn indikativ. var så høfleg som berre det :) Frykta i forkant at eg ikkje skulle hugse godt nok på "Sie", men det gjekk bra!
- kom heim med vond nakke og skulder, men det går over!

Berlin er ein super by!

God helg på Sagene!

2007-02-11T18:28:00.000+01:00

Fredag kveld inntok Markus, Anja, Tove og eg Torunns kjempeflotte leilegheit. Avslappande, kjempefin og koseleg helg med nasjonalgalleriet, festningen (der låg det jammen også fire tyske marinefarty), vigelandsparken, Godt Brød (Anjas store ønske for helga) og god mat.
Veldig hyggjeleg besøk! Kom gjerne igjen!
Kan du ikkje supplere litt, Tove, med nokre bilete?

T A
- tilbake på Vestgrensa, etter helg heilt der borte på Sagene :)

Apotekkvardagen

2007-02-06T17:39:00.000+01:00

Nokon gong lurt på korleis det ser ut på apoteket bakanfor alle dei skumle hyllene og skuffene med medisinar? Vel, her gangen utanfor kontoret vårt (vi= Mette og Tove). Den lekre grønne jakka mi er berre eit nummer for stor, og er derfor det mest passelege klesplagget eg har på jobb; t-skjorta er størrelse flodhest, genseren er størrelse lita mus og buksa er størrelse mammut eller størrelse pygmè. Alle gamle damer (utgjer størsteparten av kundane våre) tykkjer jakkene våre er utruleg flotte, og det har dei jo rett i! Iallfall når du har ei jakke som PASSAR!

Vi jobbar flittig med oppgåver og oppdrag, er blitt kløpparar i MedLine og PubMed, samt RELIS (RELIS svarar støtt og stadig på våre meir eller mindre kompliserte spørsmål).

Astma og KOLS (kronisk obstruktiv lungesjukdom) er veldig vanlege problem som både mannen og kvinna i gata slit med. Derfor er det viktig at vi farmasøytspirer veit korleis dei fungerar og kva hjelpemiddel som finnast. Vi skal jo kunne demonstrere! Dette er ein MDI (Metered Dose Inhaler)/inhalasjonsaerosol. Eg skal la vere å gå detalj om korleis den faktisk fungerar, då dette er rimeleg uinteressant for dei aller fleste. Demo-aerosolen inneheld berre gassen (ingen skumle CFC her i gården, nei!), og den smakte rimeleg vondt *blæææ* I tillegg til å ha studert samtlege inhalasjonsdevices, har vi prøvd ut det meste innan blodsukker- og blodtrykksmåling. Vi har ringt land og strand rundt på jakt etter hjelpemiddel for augedropar og inhalasjonsaerosolar, og har med andre ord lagt heile sjela vår i å hjelpe dei trengande i ein har medisinkvardag.

I dag har vi skrive to foredrag og ein halv artikkel, og er ekstremt nøgd med eigen innsats. Utruleg deilig å sleppe å ta på seg den upassande uniformen for ein gongs skuld ;-)

2007-01-23T10:45:00.000+01:00

no er eg godt tilbake i Oslo etter offiserskurs i indre Troms. Det var fine veker, ei god blanding av feltprestfagleg og militærfagleg innhald, og mange trivelege folk.

(feltprestar er vel ikkje kjent for å vere dei mest korrekte offiserar..? Øverst er dei tre som skal ut som VAB no. Indreteneste med skaporden er seff ein del av offkurs. Mitt er her på veg til å bli bra, berre småjusteringar som gjenstår.)

Var ikkje så kaldt som frykta, med unntak av eit par dagar. På skytebana hadde ikkje beina sin beste dag, men Glocken "min" og eg vart jaffal vener med kvarandre utover dagen.
(med riktig påkledning, heldt vi godt varmen. Var inga overrasking at mykje av utstyret var nokre nummer for stort, men for eit par veker tek eg ikkje det så tungt)
Øving "Snøengel" var ein hyggjeleg tur, men eg bar nok preg av at det er mange år sidan sist eg gjekk på ski. Skia vi har på beina er dei såkalla NATOplankane, våre var også upreparerte.

Det gav faktisk meirsmak, så trur eg skal prøve kome meg ut i Oslosnøen ein dag. Skitrekk i form av beltevogn var morsomt - jaffal når vi kom ut i terrenget. På asfalten var det ikkje fullt så festleg - det gjorde faktisk litt vondt å tryne der :) beltevogna går fint på asfalt, men det gjer ikkje ski, så då vart det knall og fall. Teltoppsetting, nærforsvar og oppskyting av lysrakettar var fint, det.

Ei/ein/eit M109A3GN kom trillande forbi, og då fekk vi sitje på med den også.

Feltgudsteneste hørte også med.

(men alter må byggjast)

Elles var kurset prega av hyggjeleg og god stemning, viktige foredrag og tema.

T A

Inkje er så vakkert som havet når det stormar

2007-01-12T17:59:00.000+01:00

Kva gjer ein etter 76 dagar med regn i Bergen? (oki, eg har ikkje vore i Bergen i meir enn to veker, men det har jo regna nesten konstant.)
Ein reiser heim til Florø. Ikkje fordi det rengar mindre der. Neida. I Florø lynar det og tordnar òg. Eg har i det minste rikeleg med regnklede og støvlar og sydvestar og ullsokkar og superundertøy. Her skal det ikkje frysast, og blir du våt kan du berre skifte! Lydia kjem på besøk til Anette i kveld, så eg skal få krabbeklør der borte *mmmm*

Den nye kvardagen min i Bergen er ikkje så veldig spennande. Etter eit semester i Norwich og ei veke på Tobago, er det rimeleg keisamt å tusle rundt på eit apotek. Veldig glad for at eg ikkje er aleine i det minste. Det er travelt og mykje å tenke på, og vi har tusen oppgåver vi skal gjennom, men det er ikkje så gale som forventa. Vi jobbar flittig med oppgåver og prosjekt og kundar og lesing, og blir så flinke som nokon kan bli! Prøver desperat å vere litt sosial òg, så eg har vore på middag, på pub, på by'n, på fest, på kino og på quiz denne veka.

Jula gjekk veldig fort over. Var småsjuk etter virusinfeksjonen på Tobago, og har vel aldri slappa så mykje av. Nyttår i Bergen var veldig annleis. Ingen rølpefest i eit tilfeldig funne kostyme, sjanglande gjennom by'n og helse på Gud og hverman, men pen og pynteleg nyttårsmiddag saman med to vennepar, ulasteleg antrukke i lekre kjolar og høge helar, med spretting av champagne på altanen medan fyrverkeriet dansa over Askøy. Følte meg brått gammal og etablert, spesielt sidan vi drog heim til stort hus (Dag&Marit sitt), men kjensla gjekk fort over så snart eg flytta inn hos Trond i Bøhmergaten!

oppdatering kjem så snart eg har fått bagasjen min frå england og kan legge inn bilete ;-)

vel heime

2006-12-29T15:01:00.000+01:00

Onsdag morgon kom eg vel heim. Jula i kjeldedress, hjelm og av og til radio, har gått veldig fint og eg har kosa meg.
nokre stikkord frå helga:
- rakk ikkje bli svolten mellom kvart måltid
- klarte fort å gå forbi skålene med sjokolade utan å smake! *det var så mykje*
- bordtennisspeling uti havet (Juledag starta bordtennis- og biljardturneringa, men sjølv om eg ikkje var påmeldt fekk eg meg ein oppvarmingskamp i bordtennis. Det var gøy!)
- "det lyser i stille grender" får ny dimensjon når ein står på dekk, det er bekmørkt og ein kun ser lysa frå omkringliggjande installasjonar
- trivest i kjeldedress og hjelm - ekstra festleg med radio.
- fått meg interessante erfaringar frå bore-, kran- o.a. dekk
- mange trivelege folk
- Siste dagen fekk eg også vore ein tur i det velutstyrte trimrommet - og faktisk trimma.
- trekt opp magnet frå laaaangt under havbotnen. Det var m.a. med F5-maskina, som no også vart styrt vha andre ting enn kun F5 :) Vart med på opptrekking av magneten eg hadde hørt så mykje om heile helga, så no har eg sett det også. Det har seg nemleg slik at under boring havnar det fort metallspon, men også ymse større metallbitar i holet, og det må takast opp for ikkje å øydeleggje.

Kanskje eg skal vurdere begynne offshore?

no er det vel på tide at Tove skriv noko her, t.d. frå Tobago!

2006-12-24T15:57:00.000+01:00

Heihei!
Ei lita oppdatering julaftan.

Bilete frå bingo i går. Pynta tre (bilete sendt til stavanger aftenblad sitt biletgalleri frå jul ulike stader).

Eg lir inga naud:

Hadde håpa få med meg litt meir av dei standard fjernsynstinga, men nei. Hadde 9kaffien med drilling/dekk før det vart omvisning der. Har elles brukt dagen på førebuing av kvelden. 3kaffi med VHM (vedlikehald).

Dei tinga her kallast juletre (ikkje nissane altså, men tinga bak)!

Fekk sett slutten av askepott i helibua, før eg fekk vere med på dekk ved mottak av shuttlehelikopteret. Nissen har bytt ut rein med helikopter. Har no jammen gjort noko meir i dag og, tida fyk og eg og frå det eine til det hitt, men no hugser eg rett og slett ikkje kva eg har gjort. Poenget var jaffal å leggje ut nokre bilete.

T A

2006-12-23T20:01:00.000+01:00

Desse bileta er frå høgt oppe... Høgdeskrekken har teke juleferie. Det er kjekt.

No har eg hatt mitt første døger på plattform. Kom ut om lag klokka eitt i går og allereie første dag fekk eg gjort mykje. Var trøytt og hadde fått mange inntrykk då eg hoppa til køys. Etter mellomlanding på Troll A landa ein på Gullfaks C, fekk litt informasjon av forpleiningsleiar, prat med plattformsjef, kaffi med drillingavdelinga, omvisning på kran (va oppi 2), tryggleiksrunde, mat, prat i salongen, kaffi med kontrollavdelinga, omvisning med ein på kontroll avslutta med ein tur på havbotnen, før kvelds (lunsj for nattskiftet).

Sein kveld innebar at eg ikkje stod opp til frukost. Etter ein dusj gjekk eg litt rundt (?), lunsj, møte mtp julekvelden, rundtur med bilettaking, ordna login, 3kaffi med E&A(?), førebudde litt, middag. Maten er god og det vert sagt at det er 6 kg sjokolade pr pers... 1,8 tonn vart det sagt det er til saman.

Her er eit lite samfunn i seg sjølv. Er sjølvforsynt med mykje og har mange folk i mange ulike funksjonar.

No er det bingo!

Over: Her sit eg og trykkjer F5 - for å få eit rør på plass før det går ned.
Til venstre: her er eg på havets botn, ca 217m under overflata.

Ønsker alle ei riktig god jul!

T A

2006-12-08T13:04:00.000+01:00

Hm. No har eg snufsa unormalt lenge. Er eg allergisk mot Oslo?

Kyrkjehistorie er i grunn fantastisk! Mykje spennande, til tider festleg lesnad.

T A

Reflections...

2006-12-01T11:18:00.000+01:00

Dag 1: Sit framfor datamaskina. Kikkar på ørten dårlege refleksjonar over seminar og praksis. Blir demotivert.

Dag 2: Er for demotivert til å skru på datamaskina.Curry night med rugbyklubben er meir spennande.

Dag 3: Sit framfor datamaskina. Skriv to nye refleksjonar som er borte vekk. Kjedlig. Må sjå ein episode (eller tre) av the O.C.

Dag 4: Sit framfor datamaskina. No må det reflekterast! Skriv innleiing : 187 ord på 5 timar *yeeeeah!*

Dag 5: Etter planen skulle heile essayet no vere ferdig. I staden sit eg framfor datamaskina og prøver å tenke og reflektere og formulere og fundere over meininga med livet.

når ein først er i gang...

2006-11-28T22:55:00.000+01:00

ein sykkeltur, TV, gin&tonic og ein sykkeltur heim att må vel kunne seiast å vere ein grei kveld. Ser fram til morgondagen med møte, Russland-foredrag og matteklubb (Røde Kors, altså...). Fint å kunne hjelpe ei gruppe 10.klassingar i Groruddalen i forkant av heildagsprøve.

T A

bollebakst

2006-11-28T17:53:00.000+01:00

Rart med det, korleis eksamen kan gjere ein litt "tullerusk". Fekk sett ei bolledeig, men når bollane omsider heva, klarte eg å svi første brettet i omnen. (Men dei smakte ikkje så verst likevel...) Det var eit eksperiment med blåbærfyll *nammi*. Og så kom eg i same slengen på at eg glømte sukker på dei ordentlege skillingsbollane (med eple og kanel). Sånn kan det gå. Etter at dei ikkje har heva på det elles så varme badgolvet, står dette brettet no over vassdamp på kjøkenet. Mal sehen wie das wird.
*hjelpes så mykje interessant som kan skrivast i ein blog*
Den semesterlege gjennomgangen av UiOs emneportefølje for å få ein slags oversikt og finne ut om det er noko spennande som kan takast til våren, er nesten unnagjort.

Elles kan det nemnast at eg i dag fekk beskjed om at det er Gullfaks C som blir "mi" plattform i jula. Det blir spennande.

T A

Juleball og Reptil

2006-11-27T18:52:00.000+01:00

Denne vakre øgla fann eg i Great Yaremouth i helga. Saman med ei samling av vakre slangar, skorpionar, geckoar, firfisler, salamandrar, skilpadder og alligatorar, samt eit par herlege edderkoppar, bur denne fantastiske skapningen i ein av Norfolks kystbyar, 4 meter frå stranda og ca 20 meter frå ei endelaus gate med funfairs, casino, juggelbutikkar, spelehallar, kinoar, chippy-sjapper undsoweiterundsofort. Great Yaremouth er mest kjent for Greyhound Racing, som vi diverre gjekk glipp av, men dei er veldig gode på amfibium og sjøliv. The Sealife Centre var faktisk betre enn forventa, og hadde større underhaldningsverdi enn Akvariet i Bergen, sjølv om utvalet av fisk var mindre enn forventa. Thomas koste seg iallfall veldig, og det gjorde eg òg (spesielt sidan vi fekk leike med sjøstjerner!).

Fredag vart det handla julegåver til 4 av 5 nieser og nevøar, og all sjel vart lagt i å finne dei ultimate gåvene slik at Tante Thomas skal bli den kuuulaste onkelen. Er det eit dårleg teikn at eg veldig gjerne vil ha det samme som vart funne til ei jente på 6 år? EG fann! MEG lust på... Etter ein lang dag i byn, trakk vi i finstasen. Lyseblå ballkjole som burde vore lagt opp eit par centimeter, gullsko med svært smal hæl og lekkerlekre perler i halsen. Ettersom eg brann meg på rettetanga, var håret ei høysåte utan like, men det gjer no vel ingenting! Det var eit veldig kosleg juleball, med dei fleste norske samla rundt eit par bord, drivande fram og tilbake på jakt etter dei få sjelene vi faktisk har blitt kjent med her. Forelesarane våre dansa villig med dei fleste, og musikken tok seg veldig opp etter at the Pharmacy Band endeleg slutta å spele elendige coverversjonar av enda verre musikk. Og maten?! Veldig bra. Ei parsnip-suppe som smakte som betasuppe eller soppsuppe, melonbitar og jordbær, kalkun med tilbehør, og christmaspudding *namnam* eller vannbakkesskvip til dessert. Vi lærte at britiske studentar blir like fulle som norske på julebord, men vi var skuffa over at forelesarane våre ikkje holdt ut lenger enn til 12...

stemningsrapport

2006-11-27T18:14:00.000+01:00

- langt fakultetsstyremøte i dag
- eksamen i RDID i morra
- har valgt det sjølv: "test" på munnleg eksamen, har trudd at det kunne vere nyttig, ser at det ikkje er noko særleg å satse på, men må lesast.
- feber (?) og vond hals
- kjøpepizza i omnen (første gang i studenttilveret her i Oslo?) medan resten av fakultetsstyret et betre middag på Bristol.
- litt trøytt

Juuul

2006-11-22T01:01:00.000+01:00

Julestemning i November... Noko er heilt heilt feil.
Nei, faktisk ikkje. Eg er i England. Landet der julepynten mellombels blir rydda vekk for å gje plass til hallowe'en-pynten. Etter å ha tusla gjennom dei koselege gatene i London (med heller variert julegatepynt), endte vi i Regent Street. Det regna kattar og hundar, og the Londoners konkurrerar i å ha størst paraply å dulte borti folk med, og julegatedekorasjonen?! Gyyysleg. Med blinkande snøkrystallar med froskar (dei var søte :-D), gnomar, troll, nissar, robotar, Noddy, Ole Brum og det som verre var klatrande rundt. Då var det berre å feie inn i Carneby Street og slenge seg ned på første og beste kafè og late som om det var vanleg haust i Bergen. Gripne av den herlege (?) julestemninga, kasta Anette og eg oss på juleshoppingskarusellen i Norwich. Med rimeleg slunkne lommebøker og gnagsår på føttene, kom vi no heim med eit par fantaaastiske julegåver, og ein minst like bra bursdagspresang. (Samt ein aldri så liten treat for ourselves).

Helgas høgdepunkt var på torsdag - ja, torsdagar er helgedagar - då vi fekk billettar til Billy Elliot. Ei fantastisk framsyning! Filmen var herleg, musicalen var utruleg! Folk som både kan synge, danse OG spele teater i ei historie som er like underhaldande som ho er gripande.

Trass i julepynt overalt, kjem ein ikkje i julestemning når ein kan sitje ute ein sundags føremiddag i genser og kooose seg med ein ekstremt sunn cooked english breakfast!

nye opplevingar

2006-11-20T11:10:00.000+01:00

Denne helga har bydd på ein del nye opplevingar.

- blitt frustrert over ein del utsegn i ei pensumbok i realfagsdidaktikk (det er ikkje første gang eg stiller meg spørjande til noko i pensumbøker, men aldri i RDID (kanskje fordi eg aldri har teke det før :) ) og aldri før på denne måten.

- vore på ordentleg ball for første gang. Kjære vene, det var festleg! (Kristins opplevingar og tankar kan finnast på www.asepatveraleve.blogspot.com) Dette var laurdagskvelden. Fredagskvelden, etter korøving, drog vi opp til KS for å møte "daten" - vi skulle vere følgje for kvar vår danske kadett. 2 svært trivelege unge danske, offiserar. Ein stor gjeng drog deretter til Hard Rock på Karl Johan. Det vart ganske seint, får ein seie... men hyggjeleg var det. Lite taktisk å gå heim etterpå, då det resulterte i vannblemmer og gnagsår, noko som ikkje er ein hit kvelden før ein skal på ball i høghæla pensko. Laurdagens ball var ei oppleving! *sukk*

- vore på opera i Oslo for første gang. Etter søndagens korøving (mykje kor for tida - nærmer seg konsert) var det tid for premiere på Mozarts Titus. I samband med innsatsen som fadder ved semesterstart, fekk eg 2 billettar til valfri opera/ballett i haust, og eg fekk med meg ein kamerat. Vi drog ned gjennomsnittsalderen blant publikum og hadde det riktig så hyggjeleg.

No må det lesast! Eksamen neste veke...

T A

eigentleg ingenting...

2006-11-15T14:29:00.000+01:00

Det har ikkje vore så mykje reising på meg etter opprettinga av bloggen. Det var vel helst tidlegare i haust at eg var på mykje på farten. Kjekke turar til Vilnius (kor eg fekk spørsmål om eg var spion, og lompe med russisk kaviar vart bilete på godt norsk-russisk samarbeid), Brüssel, Bergen og diverse andre helgeaktivitetar har stått på programmet. Og så var det det her med studering, då... Dei siste vekene no har eg "reist" til lesesalen. Eine veka var det nesten som ei polferd - det var så kaldt *brrrrr* at vi sat med skjerf, hue, vottar og pledd. Varm drikke høyrde også med. Vi hadde det i grunn riktig så koseleg.
Vinteren var ein tur på besøk, men så kom mildvêret og regnet att. Det gjer meg ingenting - sykkelføre er ein bra ting! Vi kan sjå langt etter isbåt og sommarvêret i Norwich, men eg har oppdaga at Kaffe-mocca'en på UB er veldig god :) Det hender det blir ein slik om eg legg ut på den lange ferda frå mitt vesle fakultet i periferien av/på/til Blindern, til sivilisasjonen rundt Frederikkeplassen.

Sommar igjen :-)

2006-10-29T19:24:00.000+01:00

Akkurat no når alle trudde hausten hadde gjort sitt endeleg inntog, dukkar sommaren fram igjen. Med t-skjorte og oppbretta bukse kan ein nyte dei siste solstrålane og kjenne varmen stryke over huden. Absurd vårkjensle no når herr November står for døra! Thomas og eg satt ved vatnet ei stund og studerte gjess og hundar og skrekkeleg energiske engelske joggarar. Veldig idyllisk, om du ser bort i frå joggarane som pusta og peste og spruta svette på alt og alle i nærleiken. Norfolk er kjent for alle kanalane og innsjøanes sine (resultat av årelang torvbryting), så her har dei isbåt! Genialt konsept spør du meg :-)

2006-10-26T19:30:00.000+02:00

Heisann!

Resultat av ein pause i lesinga vart altså ein blog. Kva eg eigentleg skal med det, aner eg ikkje, men ein kamerat i Tyskland, Markus, meinte at vi var så mykje ute og reiste at vi burde ha ei sånn "Reksten-på-tur"-side. Så det kan no vere ei "unnskulding", viss ein skulle trenge det.
Akkurat no regnar det i Oslo, men regn er eigentleg ein fin ting... og når ein i tillegg bør sitje inne over ei bok (første eksamen like om hjørnet) og samstundes hostar og snufsar, så merker ein ikkje særleg til det. Men om litt tenkjer eg ta ein liten sykkeltur!

god kveld!

T A

Haust i Norwich

2006-10-26T19:29:00.000+02:00

Trass i sol og varmt vêr, kan ein spore hausten i lufta. Vinden hylar og ular i ventilane på hybelen og blandar seg med tonane frå ein ustemt gitar over gangen. Dei vakre haustfargane virvlar no på bakken, under buskene, mellom kaninane, og hopar seg opp i trappetrinna. Optimistane går framleis med t-skjorte og shorts, vi andre tyr til langbukse, det kan ta til å regne kva tid som helst, og då hjelper det ikkje at vinden er varm og lun. Når sola er gått ned, snik haustskuggane seg fram, og alle kryp under eit teppe med ein kopp rykande varm te og ei god farmasibok!